علیرضا حبیبی

  چکیده حلالیت پایین بسیاری از ترکیبات موثر دارویی، به‌ویژه ترکیبات مورد استفاده در شیمی‌درمانی، یکی از چالش‌های اساسی در توسعه فرمولاسیون‌های دارویی و بهبود کارایی درمانی است. این محدودیت که عمدتاً ناشی از ساختار مولکولی پیچیده و حضور گروه‌های عاملی قطبی می‌باشد، منجر به کاهش فراهمی زیستی، افزایش دوز مصرفی و بروز عوارض جانبی ناخواسته می‌گردد. از این رو، یافتن روش‌های نوین برای افزایش حلالیت و در نتیجه بهبود جذب دارو در بدن، همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است. در این راستا، هدف از پژوهش حاضر، اندازه‌گیری تجربی حلالیت داروی ضدسرطان بورتزومیب در دی‌اکسیدکربن فوق‌بحرانی به عنوان یک روش سبز و زیست‌سازگار و بررسی تاثیر افزودن کمک‌حلال‌های قطبی بر بهبود انحلال‌پذیری آن، به‌منظور دستیابی به یک روش سازگار با محیط‌زیست و کارآمد برای فرمولاسیون‌های دارویی است. در این مطالعه، حلالیت بورتزومیب در دی‌اکسیدکربن فوق‌بحرانی در بازه دمایی ??? تا ??? کلوین و فشار ??? تا ??? بار، با استفاده از روش ایستا اندازه‌گیری شد. نتایج تجربی نشان داد که در سیستم دوجزئی (بدون کمک‌حلال)، با افزایش فشار از ??? به ??? بار در دمای ثابت ??? کلوین، حلالیت دارو از 001/0 به 067/0 گرم بر لیتر می‌رسد که افزایشی حدوداً ?? برابری را نشان می‌دهد. بیشینه حلالیت در این سیستم، در دمای ??? کلوین و فشار ??? بار به دست آمد. به منظور بررسی راهکارهای افزایش حلالیت، تاثیر افزودن سه نوع کمک‌حلال قطبی شامل اتانول، متانول و دی‌متیل‌سولفوکسید در قالب سیستم‌های سه‌جزئی مورد مطالعه قرار گرفت. حضور کمک‌حلال‌ها تاثیر چشمگیری داشت؛ به طوری که افزودن ? درصد مولی متانول در دمای ??? کلوین و فشار??? بار، حلالیت را به 001/1 گرم بر لیتر رساند که نسبت به حالت دوجزئی (067/0گرم بر لیتر) افزایشی حدوداً 15 برابری را نشان می‌دهد. داده‌های تجربی به‌دست آمده، با استفاده از مجموعه‌ای از مدل‌های تجربی، نیمه‌تجربی و معادلات حالت مورد تحلیل قرار گرفتند. علاوه بر این، به منظور پیش‌بینی دقیق‌تر رفتار غیرخطی سیستم، سه روش مبتنی بر یادگیری ماشین شامل شبکه عصبی پرسپترون چندلایه، رگرسیون بردار پشتیبان و رگرسیون فرآیند گوسی به کار گرفته شدند نتایج نشان داد که حلالیت بورتزومیب به‌طور قابل توجهی تحت تاثیر فشار، دما و حضور کمک‌حلال قرار دارد. در سیستم دوجزئی، مدل نیمه‌تجربی مندز-سانتیاگو-تجا با خطای 13/5 درصد و ضریب تعیین 994/0 بهترین عملکرد را در میان چهارده مدل تجربی و نیمه‌تجربی بررسی شده از خود نشان داد. در سیستم سه‌جزئی، مدل سلطانی-مظلومی برای کمک‌حلال‌های اتانول با خطای 65/6 درصد، وضریب تعیین 990/0 و متانول با خطای 31/5 درصد، و ضریب تعیین 983/0 بهترین بود، در حالی که برای کمک‌حلال دی‌متیل‌سولفوکسید، مدل مندز-سانتیاگو-تجا با خطای 15/6 درصد و ضریب تعیین 974/0 به عنوان دقیق‌ترین مدل شناسایی شد. در میان معادلات حالت، مدل سوآ-ردلیچ-کوانگ با خطای 67/4 درصد در دمای 308 کلوین عملکرد بهتری نسبت به پنگ-رابینسون نشان داد. در بخش یادگیری ماشین، مدل رگرسیون فرآیند گوسی با ضریب تعیین 9943/0و میانگین مربعات خطای 0325/0 بهترین دقت را در سیستم دوجزئی داشت، در حالی که در سیستم سه‌جزئی، شبکه عصبی پرسپترون چندلایه با ضریب تعیین 9994/0 و میانگین مربعات خطای 0084/0 برای کمک‌حلال متانول برترین عملکرد را ارائه داد.

ترکیبات گوگردی موجود در سوخت‌های فسیلی از مهم‌ترین عوامل آلودگی محیط زیست و تولید اکسیدهای گوگرد به شمار می‌روند. در این پژوهش، نانوفتوکاتالیست آهن بر پایه دی‌اکسید تیتانیوم (Fe/TiO?) به روش تلقیح تهیه و عملکرد آن در فرایند گوگردزدایی اکسیداسیونی فتوکاتالیستی از سوخت مدل حاوی 1000 ppm دی‌بنزوتیوفن (DBT) تحت تابش نور فرابنفش مورد ارزیابی قرار گرفت. در این فرایند از پراکسید هیدروژن به‌عنوان عامل اکسیدکننده و استونیتریل به‌عنوان حلال استخراج استفاده شد و تمامی آزمایش‌ها در دمای محیط و شدت ثابت تابش UV انجام گرفت. برای بررسی اثر میزان فلز فعال، کاتالیست‌هایی با مقادیر مختلف آهن شامل 5، 10، 15 و 20 درصد وزنی تهیه شدند. ویژگی‌های ساختاری، مورفولوژیکی، سطحی و نوری کاتالیست‌های تهیه‌شده به‌وسیله آزمون‌هایXRD، FTIR، FESEM، EDS-MAP، BET،   DRSو PL مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که آهن با موفقیت بر روی بستر TiO? بارگذاری شده و موجب بهبود خواص فتوکاتالیستی کاتالیست گردیده است. همچنین در میان نمونه‌های تهیه‌شده، کاتالیست حاوی 15 درصد وزنی آهن بیشترین راندمان را در حذف ترکیبات گوگردی از خود نشان داد. برای بهینه‌سازی فرایند، اثر متغیرهای عملیاتی شامل نسبت مولی اکسیدکننده به گوگرد (O/S) ، مقدار کاتالیست و زمان واکنش با استفاده از روش سطح پاسخ و طراحی آزمایش باکس_بنکن بررسی شد. نتایج آنالیز آماری بیانگر تبعیت مناسب فرایند از مدل درجه دوم و اعتبار مطلوب مدل ارائه‌شده بود. شرایط بهینه فرایند در نسبت مولی O/S برابر با 12، مقدار کاتالیست 074/0 گرم و زمان تابش 73 دقیقه تعیین شد. در این شرایط، بازده حذف گوگرد برابر با 775/95 درصد به دست آمد که تطابق مناسبی با مقدار پیش‌بینی‌شده توسط مدل داشت. نتایج حاصل نشان داد که نانوفتوکاتالیست Fe/TiO? تهیه‌شده از قابلیت بالایی در فرایند گوگردزدایی اکسیداسیونی فتوکاتالیستی برخوردار بوده و می‌تواند به‌عنوان گزینه‌ای مناسب برای حذف ترکیبات گوگردی از سوخت‌ها مورد توجه قرار گیرد. واژگان کلیدی: گوگردزدایی اکسیداسیونی فتوکاتالیستی، دی‌بنزوتیوفن، Fe/TiO?.  

آلودگی منابع آبی به فلزات سنگینی همچون نیکل و کروم، خطرات زیست‌محیطی و بهداشتی قابل‌توجهی به دلیل سمی بودن و ماندگاری طولانی مدت در محیط دارد. روش‌های متداول حذف این فلزات غالباً از نظر گزینش‌پذیری و کارایی با محدودیت‌هایی مواجه‌اند و همین امر پژوهشگران را به سمت بررسی جاذب‌های نوین سوق داده است. در این مطالعه، نانوذرات مغناطیسی عامل‌دارشده با فیکوسیانین برای جذب انتخابی یون‌های Ni(II) و Cr(VI) از محلول‌های آبی تهیه شدند. نانوذرات مغناطیسی ابتدا با پلی‌اتیلن‌ایمین فعال و سپس با فیکوسیانین عامل‌دار گردیدند تا مکان‌های فعال برای اتصال یون‌های فلزی فراهم شود. نتایج FTIR وجود گروه‌های عاملی برای اتصال انتخابی و پایداری فیکوسیانین بر روی نانوذرات مغناطیسی را تایید کرد و گروه­های عاملی –OH، –NH، C=O، –COO و Fe–O شناسایی شدند. آزمایش‌های جذب تحت شرایط مختلفی مانند غلظت های اولیه متفاوت از یون فلزات و زمان تماس انجام شد و بازده حذف و ظرفیت جذب محاسبه گردید. سینتیک جذب با مدل شبه مرتبه دوم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و ایزوترم‌های لانگمویر برای تعیین حداکثر ظرفیت جذب به کار رفتند. نتایج نشان داد جذب Ni(II) در مقایسه با Cr(VI) سریع­تر اتفاق می افتد که بیانگر تفاوت در برهمکنش یونها با مکان فعال جاذب بود. حداکثر ظرفیت جذب برای Ni(II)   برابر با 85/13 میلی‌گرم بر گرم و برای Cr(VI)   برابر با 17/22 میلی‌گرم بر گرم بود. همچنین نتایج نشان دادکهpH   تاثیر قابل‌توجهی بر جذب داشت، به‌گونه‌ای که نیکل در شرایط قلیایی و کروم در محیط اسیدی تمایل بیشتری به جذب نشان دادند. آزمایش‌های واجذب نشان دادند که تا حدود %40 از یون Ni(II) در شرایط انتخابی می­تواند از جاذب بازیافت شود. بنابراین جاذب‌های مغناطیسی توسعه‌یافته بر پایه فیکوسیانین توانستند حذف انتخابی، کارآمد و قابل بازیافت یون‌های نیکل و کروم را حتی در شرایط رقابتی این یونها فراهم کنند و رویکردی امیدبخش برای تصفیه پساب­های حاوی نیکل و کروم ارائه دهند. کلید واژه­ها: فیکوسیانین، نانوذرات مغناطیسی، نانوجاذب، ریز جلبک، سینتیک جذب               

   رنگدانه های کاروتنوئیدی به عنوان عامل رنگی و آنتی اکسیدانی به طور گسترده در صنایع دارویی و غذایی استفاده می گردند. لیکوپن از جمله کاروتنوئیدهای طبیعی است که به لحاظ پتانسیل بالای آنتی اکسیدانی و نیز خواص محافظتی در برابر بسیاری از انواع بیماری ها، مورد توجه خاص قرار گرفته است. در همین راستا، امروزه تقاضای جهانی تولید این رنگدانه، با به کارگیری روش های نوین میکروبیولوژی صنعتی، دارای گسترش قابل ملاحظه ای بوده است. در پژوهش حاضر، حصول بهینه بازده لیکوپن استخراج شده از ضایعات گوجه فرنگی صنعتی بر پایه ی تیمار آنزیمی انجام پذیرفت. آنزیم سلولاز از کشت ناپیوسته غرقابی قارچ تریکودرما ریسی (Trichoderma reesei - PTCC 5307) در شرایط بهینه حاصل گردید. در مسیر تولید آنزیم توسط میکروارگانیسم؛ بررسی کاه گندم و باگاس چغندر قند به عنوان منابع کربن تریکودرما ریسی، با هدف تولید آنزیم سلولاز در سطح بهینه مورد مقایسه قرار گرفت. در راستای دستیابی به بازده بهینه لیکوپن بازیابی شده، تیمار قلیایی و اتانولی پس از فرایند هیدرولیز آنزیمی اعمال گردید. در این مطالعه، جهت بهینه ‌سازی پارامترهای مختلف، از طراحی مرکب مرکزی (CCD) استفاده شد. بر این اساس، میزان بهینه بازده   و محتوای لیکوپن بازیابی شده، به ترتیب، 179.22 درصد و 51.09 میکرو گرم بر گرم پوست و ضایعات خشک گوجه فرنگی در شرایط دمایی 48.25 درجه سانتی گراد و مدت زمان 152.81 دقیقه حاصل گردید. بر این اساس نسبت جرمی آنزیم سلولاز به پوست و ضایعات خشک گوجه فرنگی، 4.25 میلی لیتر آنزیم بر گرم پوست و ضایعات خشک گوجه فرنگی مشخص شد. هم چنین مشاهده گردید؛ استخراج لیکوپن با آنزیم سلولاز از پوست ضایعات گوجه فرنگی در شرایط بهینه منجر به افزایش 178.9 درصدی نسبت به مقدار لیکوپن استخراج شده با استفاده از دستگاه سوکسله (با حلال هگزان) می شود. به علاوه پس از هیدرولیز آنزیمی در شرایط بهینه ذکر شده، اعمال تیمار اتانولی (اتانول 94 درصد، دمای 60 درجه سانتی گراد و زمان 5 ثانیه) منجر به افزایشی ناچیز در بازده لیکوپن به میزان 182 درصد گردیده در حالی که تیمار قلیایی، (KOH 45 درصد، در نسبت 10 درصد وزنی نمونه، دمای 55 درجه سانتی گراد و زمان 30 دقیقه) منجر به افزایش قابل توجهی در عملکرد لیکوپن به میزان 249.6 درصد گردید. سنجش فعالیت آنتی اکسیدانی لیکوپن بازیابی شده، با یک عامل اکسید کننده مانند H2O2 انجام شد که بیشترین خاصیت آنتی اکسیدانی به میزان 76.82 درصد در مورد تیمار آنزیمی- قلیایی مشاهده گردید.

در این پژوهش، تاثیر روش‌های مختلف پیش‌تیمار بر تولید آنزیم سلولاز از کاه گندم با استفاده از تخمیر حالت جامد و قارچ Trichoderma reesei ATCC 26921 مورد بررسی قرار گرفت. کاه گندم به‌عنوان یک ضایعه کشاورزی قابل توجه در ایران، دارای پتانسیل بالایی برای استفاده در تولید آنزیم‌های صنعتی و محصولات زیستی است. هدف اصلی این تحقیق، یافتن بهترین روش پیش‌تیمار برای به حداکثر رساندن تولید آنزیم سلولاز از طریق تخمیر حالت جامد بود. در این راستا، ابتدا با طراحی آزمایشات به روش باکس-بنکن، بهترین شرایط تخمیر در مدت زمان 6 روز، دمای 30 درجه سلسیوس و رطوبت 80% بدست آمد. سپس تاثیر پیش‌تیمارهای اسیدی، قلیایی، ترکیبی، و حلال دیپ یوتکتیک کلسیم کربنات-گلیسرول بر فعالیت آنزیمی سلولاز تولید شده در نقطه بهینه بررسی شد. حلال دیپ یوتکتیک با فعالیت آنزیمی 0.5369 U/gds بیش از 38% بهبود نسبت به نمونه پیش­تیمار نشده از خود نشان داد. آنالیز FTIR نمونه­­ها نیز حاکی از تاثیر بسیار خوب این روش بر ساختار لیگنوسلولز و تخریب حداکثری لیگنین و همی­سلولز و افزایش در دسترس­پذیری سلولز بود. این تحقیق با تاکید بر استفاده بهینه از ضایعات کشاورزی و توسعه پایدار، می‌تواند به بهبود مدیریت منابع زیستی در استان کرمانشاه و ایران کمک کند. نتایج به‌دست‌آمده می‌تواند راهکارهای نوینی برای تولید آنزیم‌های صنعتی و کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی ارائه دهد و به توسعه صنعت زیست‌فناوری در کشور یاری رساند.   

جداسازی مخلوط‌های گازی توسط غشاها به دلیل کاربردهای مختلف، از مقیاس آزمایشگاهی به صنعتی رسیده و جایگزین برخی روش‌های سنتی شده است. هرچند دستیابی به غشاهای ایده‌آل همچنان چالش‌برانگیز است اما در طول زمان پژوهشگران توانسته‌اند کارکرد غشاها را پیوسته بهبود بخشند. غشاهای اکسید گرافن پایه سرامیکی به دلیل قیمت مناسب و قابلیت افزایش راندمان با اصلاحات مختلف مورد توجه هستند. در این پژوهش برای اصلاح غشاهای اکسید گرافن از اسید‌آمینه آرژنین به دلیل حضور گروه‌های کربوکسیلیک قطبی در اسیدهای آمینه که می‌توانند ساز و کار انحلال نفوذ CO2 را از طریق برهم‌کنش ممان چهارقطبی تشدید کنند و نیز این که گروه‌های آمینی می‌توانند به طور برگشت‌پذیر با CO2 در محل‌های مختلف اسیدهای آمینه واکنش دهند و انتقال آنها را تسهیل کنند، استفاده شده است، همچنین مایع یونی نیز به دلیل اینکه دارای کاتیون‌ و آنیون‌هایی هستند که می‌توانند به طور انتخابی با مولکول‌های CO2 واکنش دهند به منظور ایجاد اثر هم‌افزایی مورد استفاده قرار گرفت. برای تکمیل نقش مایع یونی، از اعمال میدان الکتریکی خارجی هنگام لایه نشانی بهره گرفته شد. آنالیزهای FTIR، XRD و FESEM به منظور بررسی تغییرات ساختاری صورت گرفته در اکسید گرافن مورد استفاده قرار گرفت. با بررسی پیک‌های آزمون FTIR، تغییرات ساختاری و موفقیت‌آمیز بودن عامل‌دار کردن با آرژنین و مایع یونی تایید شد. و نتایج آزمون XRD، افزایش فاصله بین صفحات اکسید گرافن را پس از عامل‌دار کردن تایید کرد. با عامل‌دارسازی اکسید گرافن توسط آرژنین، به ترتیب افزایش 96/5 برابر و97/1 برابر در تراوایی CO2 و گزینش‌گری CO2/N2 نسبت به پایه بوهمیت‌دار مشاهده شد. در ادامه با افزودن مایع یونی و عامل‌دارسازی هم‌زمان با آرژنین و مایع یونی اثر هم‌افزایی ایجاد و باعث شد تراوایی CO2 به gpu 10476 و گزینش‌گری CO2/N2 به 04/4 برسد که افزایش 15 و 43 % نسبت به اکسید گرافن عامل‌دار با آرژنین را نشان داد. در نهایت با تغییر پارامترهای موثر (نسبت مایع یونی - غلظت اکسید گرافن) و اعمال میدان الکتریکی خارجی هنگام لایه نشانی و تغییر شرایط عملیاتی و همچنین مرطوب کردن گاز خوراک، مقدار تراواییCO2 به gpu 16211 و گزینش‌گری CO2/N2 به 31/10 رسید که به ترتیب افزایش 41/11 برابر و 87/9 برابر نسبت به پایه (بوهمیت‌دار) را نشان داد.   

 راه‌ها از مهم‌ترین زیرساخت‌های لازم جهت توسعه کشورها هستند و از‌این‌رو باید در راستای حفظ و ارتقای کیفیت آن‌ها کوشش نمود. با افزایش روزافزون جمعیت و گسترش حمل‌ونقل جاده‌ای، میزان آمدوشد و بارهای وارد به روسازی بیشتر شده‌است و به‌تبع خرابی‌ها و هزینه‌های نگهداری و مرمت روسازی افزایش پیداکرده‌است، و این مسئله پژوهشگران را به تلاش در زمینه ارتقای کیفیت روسازی جهت خدمت‌دهی بیشتر واداشته است. مصالح گوناگونی جهت اصلاح قیر مورداستفاده قرارگرفته‌است، اما با افزایش تولید مواد ضایعاتی درپی رشد جمعیت، توجه پژوهشگران، به سمت استفاده از مواد ضایعاتی جهت اصلاح قیر متمرکز شده‌است که باتوجه به نتایج پژوهش‌های صورت‌گرفته، استفاده بهینه از مواد ضایعاتی علاوه بر بهبود خصوصیات قیر و مخلوط آسفالتی، مزایای زیست‌محیطی و اقتصادی نیز به‌دنبال دارد. در این پژوهش، با هدف اصلاح و بهبود خصوصیات مکانیکی و رئولوژیکی قیرخالص(70-60)، از روغن سیلیکون(SO) که روغنی با خصوصیات مناسب است و خاکستر پوسته برنج(RHA) که از مواد دورریز حاصل از تولید برنج و آلوده‌کننده محیط زیست است، استفاده شده‌است. در این پژوهش، مقدار 2 درصد روغن سیلیکون، و مقادیر 18،12،6و24 درصد خاکستر پوسته‌ برنج با قیرخالصPG 64-22 ، در نمونه‌های مختلف ترکیب شد و جهت ارزیابی عملکرد نمونه‌های اصلاح‌شده، آزمایش‌های درجه‌نفوذ، نقطه نرمی، شکل‌پذیری، ویسکوزیته چرخشی(RV)،رئومتر برش دینامیکی(DSR) و رئومتر تیرچه ‌خمشی(BBR)، برروی نمونه‌های اصلاح‌شده و نمونه‌شاهد انجام شد. نتایج از این قراراست، با توجه به ثابت بودن درصد روغن سیلیکون(2درصد)، افزایش درصد خاکستر پوسته برنج، باعث افزایش نقطه نرمی و ویسکوزیته در دماهای135،120و160 درجه سانتیگراد شد، و همچنین کاهش درجه‌نفوذ و شکل‌پذیری را درمقایسه با قیرخالص درپی داشت. با توجه به نتایجDSR در دمای بالا(58،64،70،76 درجه سانتیگراد)، همه‌ی نمونه‌های صلاح‌شده در مقایسه با قیرخالص، مقاومت شیارشدگی بالاتری ازخود نشان دادند، اما نمونه‌های حاوی 18و24 درصد خاکستر و2 درصد روغن سیلیکون، بیشترین افزایش مقاومت شیارشدگی‌ را داشتند. مطابق نتایجDSR در دمای متوسط(16،19،22 درجه سانتیگراد)، نمونه‌های حاوی6 و12 و18 درصد خاکستر و 2 درصد روغن سیلیکون، مقاومت مناسبی دربرابرخستگی ازخود نشان دادند. باتوجه به نتایجBBR در دمای 22- درجه سانتیگراد، به‌غیراز نمونه حاوی24 درصد خاکستر و 2 درصد روغن سیلیکون که اثر منفی در دمای پایین داشت، مابقی نمونه‌های اصلاح‌شده در محدوده مجاز قرار دارند و نتایج قابل قبولی دارند. با جم‌بندی نتایج حاصل، نمونه حاوی 2 درصد روغن سیلیکون و 18 درصد خاکستر پوسته برنج، عملکرد مناسبی در دماهای بالا، متوسط و پایین دارد و به عنوان نمونه بهینه معرفی می‌گردد.

   تحلیل دینامیکی پایداری شیروانی­های مسلح و غیر مسلح یکی از مهمترین شاخه­های مهندسی ژئوتکنیک است. وقوع ناپایداری و لغزش در شیروانی­های طبیعی و مصنوعی از جمله پدیده­هایی است که در ایران و در بسیاری نقاط جهان به وفور رخ می­دهد. گسیختگی شیروانی ممکن است در شرایط طبیعی و صرفا تحت اثر وزن توده ناپایدار رخ داده و یا ممکن است در اثر عوامل دینامیکی مانند زلزله به وقوع پیوندد. امروزه روش­های گوناگونی برای پایدارسازی و کم کردن تغییر مکان های جانبی شیروانی­ها وجود دارد . پایدارسازی شیروانی­ها تابع تعادل بین نیروهای محرک و مقاوم می باشد که با کاهش نیروهای محرک، افزایش نیروهای مقاوم و یا هر دو انجام می­شود. در این پایان نامه   اثر زلزله ازگله – سرپل ذهاب بر تحلیل شیروانی و کاهش میزان تغییر شکلهای آن در حالت بارگذاری دینامیکی توسط نرم افزار المان محدود آباکوس بررسی شده است. همچنین اثر برخی از پارامترها از جمله فاصله شمع ها، طول شمع ها، قطر شمع ها، بررسی تغییر مدل رفتاری خاک بررسی تاثیر تغییر پارامترهای لایه زیرین شیروانی در میزان پایداری شیروانی بررسی گردیده است. نتایج تحلیل نشان می دهد که استفاده از شیروانی­های مسلح نقش موثری در کاهش تغییر مکان های افقی و قائم شیروانی ایفا می­کند.

عصاره مخمر یک ماده پودری شکل است که حاوی مواد سودمندی همچون پروتئین های محلول، ویتامین و مواد معندی است و از کاربرد گسترده ای در صنایع غذایی، پزشکی، و میکروبیولوژی صنعتی برخوردار است. این ماده به­عنوان یک محصول زیستی از واپاشی دیواره­سلولی مخمرها (سویه­های مختلف ساکارومایسس سرویزیه) تولید می­گردد. در پژوهش حاضر، به­منظور کاهش هزینه­های تولید عصاره مخمر از ملاس­چغندر به­عنوان تامین­کننده منبع کربن در کشت ناپیوسته سلول­های ساکارومایسس سرویزیه (PTCC 5052) در دمای ?C 30 و سرعت همزدن rpm 150 استفاده شد. منحنی رشد مخمر در غلظت­های مختلف اولیه ملاس مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که افزایش غلظت ملاس در بازه vv-1% 10-0 موجب بازدارندگی رشد مخمر نمی­گردد و مدل سینتیکی مونود با سرعت ویژه ماکزیمم رشد h-1   164/0 = ?max و ثابت نیمه اشباع vv-1% 78/1= KS به خوبی با داده­های تجربی مطابقت داشت. همچنین با تطبیق داده­های تجربی توده­زیستی با مدل مفهوم انرژی نگهداری سلولی، بازده تئوری تولید توده­زیستی از قندهای احیا موجود در ملاس gcell g-1 739/1 و انرژی نگهداری صرف شده توسط سلول­های مخمر g gcell-1 h-1 0518/0 تخمین زده شد. بازده نسبی بالا و انرژی نگهداری پایین، نشان­گر شرایط مطلوب کشت برای دستیابی به توده زیستی در مرحله تخمیر بود. سلول­های مخمر پس از کشت برای تولید عصاره مخمر وارد مرحله واپاشی دیواره سلولی شدند. در این مرحله، فرآیندهای اتولیز، پلاسمولیز (در حضور محلول M 5/0 از NaCl و KCl) و فراصوت kHz)20( مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که کمترین میزان تولید عصاره مخمر از توده زیستی (Yp/x) با مقدار 42% طی مدت 24 ساعت از فرآیند پلاسمولیز در حضور محلول KCl حاصل شد. در حالی که، فرایند فراصوت پس از گذشت min 60 Yp/x به میزان %78 را حاصل نمود. ادغام فرایند پلاسمولیز در حضور محلول NaCl و فراصوت بازده تولید را تا %81 افزایش داد. به این ترتیب، بهترین نتیجه برای تولید عصاره مخمر با استفاده از ملاس vv-1% 10 در شرایط تخمیر پس از 24 و اعمال فرایند واپاشی دیواره سلولی با فراصوت حاصل گردید.        

   کاهش شدید سوخت‌های فسیلی و همچنین افزایش انتشار آلاینده‌های مضر هوا در اثر سوختن این منابع تجدیدناپذیر باعث کاهش مقبولیت و پیداکردن جایگزین مناسب برای آنها شده است. بیودیزل به‌عنوان یک سوخت ایمن، تجدیدپذیر و غیرسمی جایگزین مناسبی برای دیزل نفتی است. در این مطالعه از ضایعات چربی کشتارگاهی گاو به‌عنوان مواد اولیه ارزان برای تولید سوخت بیودیزل به روش ترانس استریفیکاسیون بازی همگن استفاده شده است. از طراحی آزمایش‌ها با نرم‌افزار دیزاین اکسپرت به روش سطح پاسخ (RSM) اثرات مربوط به پارامترهای عملیاتی دما، غلظت کاتالیست پتاسیم هیدروکسید و نسبت مولی متانول به روغن به‌صورت جداگانه در سه سطح مختلف مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع 17 آزمایش به صورت جداگانه برای بررسی اثرات   این پارامترها بر روی بازده واکنش، طراحی و انجام شده است. نتایج به دست آمده با تهیه نمونه در شرایط پیش بینی شده از مدل تایید شده است. بیشترین بازده مربوط به نسبت مولی متانول به روغن 6:1، غلظت کاتالیست 45/1 درصد وزنی پتاسیم هیدورکسید و دمای واکنش 62 درجه سانتی گراد با زمان واکنش 5/1 ساعت مقدار8/97 درصد وزنی به دست آمد. مطابقت خوبی بین داده های حاصل از آزمایش ها و مدل آماری برای بازده بیودیزل تولیدی وجود داشت. خواص بیودیزل تولیدی به لحاظ مشخصه های سوختی نظیر چگالی، گرانروی، نقطه اشتعال، مقدار سولفور، رطوبت و نقطه احتراق تعیین کیفیت شد و با استاندارهای   ENو ASTM مطابقت خوبی داشت. این مطالعه نشان می دهد که از ضایعات چربی کشتارگاهی گاو می توان به عنوان ماده اولیه برای تولید بیودیزل با روش ترنس استریفیکاسیون با کاتالیست بازی همگن پتاسیم هیدروکسید و حلال متانول استفاده کرد.

در این تحقیق نرم کننده های زیستی بر پایه ضایعات روغن های خوراکی با استفاده از واکنش اپوکسیداسیون و استری شدن ساخته شد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات افزودن این نرم کننده های زیستی در پی وی سی به عنوان نرم کننده و مقایسه خواص آن با دیوکتیل فتالات ( نرم کننده بر پایه نفت) است. در این ارزیابی آنالیزهای FTIR، TGA،DSC ، تست شکنندگی   در هنگام کشش، بررسی میزان سختی و تست بررسی مقاومت در برابر مهجرت و فراریت انجام شد. با انجام تست TGA مشخص شد که نمونه پی وی سی سنتز شده با نرم کننده زیستی ما دمای تخریب بالاتر یعنی مقاومت در برابر حرارت بیشتری در مقابل سایر نمونه ها دارد.آنالیز تست کشش نشان داد که پی وی سی تولید شده با نرم کننده زیستی   در مقایسه با دیوکتیل فتالات پایداری کششی مناسبی دارد و نمودار شکست در هنگام کشش نزدیک به نمودار دیوکتیل فتالات بود که نتایج نشان دهنده این بود که رفتار تقریبا مشابهی با دیوکتیل فتالات دارد و این نرم کننده می تواند انعطاف پی وی سی را بهبود ببخشد. سپس با بررسی انحلال نمونه های مختلف سنتز شده در حلال های مختلف ( قطبی و غیر قطبی) به این نتیجه رسیدیم که کاهش جرم نمونه سنتز شده با این نرم کننده زیستی در حلال های غیر قطبی به طور قابل توجهی کمتری دارد و پایدارتر بود ولی در حلال های قطبی به دلیل ساختار قطبی نرم کننده زیستی کاهش جرم نمونه بیشتر بود. همچنین در تست فراریت در مقایسه با سایر نمونه ها میزان فراریت کمتر و پایداری حرارتی بیشتر را به نمایش گذاشت.

وجود آلاینده‌های رنگی در آب خسارات جبران‌ ناپذیری را به محیط‌زیست و انسان وارد می‌کند؛ ازاین‌رو تصفیه این آلاینده از آب ضروری است. روش‌های زیادی برای تصفیه آب‌های حاوی آلودگی رنگی وجود دارد از جمله می‌توان به انعقاد، فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته، فرآیندهای غشایی و فرآیندهای بیولوژیکی اشاره کرد. در این مطالعه از روش جذب به دلیل داشتن مزایای بی‌شماری مانند دردسترس‌بودن انواع مواد خام مختلف، کم‌هزینه‌بودن، کارایی بالا و قابلیت استفاده مجدد برای حذف آلودگی رنگی سنتزی متیلن بلو استفاده شده است. در آزمایش‌های جذب از دو نوع جاذب تفاله سیاه‌دانه پس از روغن‌گیری (جاذب A)و بیوچار گرفته شده از آن (جاذب B) استفاده به‌عمل‌آمده است. در تست‌های جذب متغیرهای مستقل غلظت رنگ متیلن بلو، مقدار جاذب، زمان تماس و دما مورد ارزیابی قرار گرفته شده است. نتایج نشان دادند که جاذب A عملکرد بهتری نسبت به جاذبB داشته به‌عنوان‌مثال در شرایط یکسان مقدار جاذب 01/0گرم در 10 میلی‌لیتر محلول متیلن بلو با غلظت 40 میلی‌گرم بر لیتر جاذب A وB به ترتیب قادر به حذف5/97 % و 5/55% رنگ بوده‌اند. ایزوترم فرآیند با استفاده از مدل‌های تجربی لانگمویر و فروندلیچ، سینتیک فرآیند با استفاده از مدل‌های شبه‌مرتبه اول و دوم و ترمودینامیک فرآیند با استفاده از مدل وانت هوف مورد بررسی قرار گرفته شده است. نتایج نشان دادند که داده‌های تجربی جاذب A با مدل فروندلیچ %98=2R تطابق بهتری دارد درصورتی‌که داده‌های تعادلی جاذب B با مدل لانگمویر %99=2R دقیق‌تر برازش شده است. جاذب A با %99=2R و جاذب B با 1=2R با معادله سینتیکی شبه‌مرتبه دوم تطابق خوبی دارند. همچنین مطالعه ترمودینامیکی فرآیند نشان داد که جذب متیلن بلو دارای ماهیتی گرماگیر و خودبه‌خودی است. بازیابی جاذب امکان استفاده مجدد از جاذب را می‌دهد پس از دو دوره بازیابی جاذب‌های A وB در شرایط مقدار جاذب 01/0گرم در 10 میلی‌لیتر محلول متیلن بلو با غلظت 100 میلی‌گرم بر لیتر به ترتیب قادر به حذف 30/53% و 56/41% رنگ بوده‌اند  

سال‌هاست که جداسازی اتیلن (C2H4) از اتان (C2H6) به‌منظور تولید اتیلن خالص برای مصارف صنعتی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. جداسازی اتیلن از اتان، یک فرآیند بسیار حیاتی در صنعت است که برای تولید محصولات نهایی با کیفیت بالا از اتیلن، نیازمند جداسازی با خلوص بالا برای اتیلن می باشد. اتیلن خالص حاصل از این فرآیند به‌عنوان یک ماده اولیه مهم در تولید محصولات پلاستیکی، لاستیکی و مواد شیمیایی دیگر به‌کار می‌رود. فرآیند جداسازی اتیلن به عنوان یک پایه اساسی برای صنعت پتروشیمی عمل می‌کند و برای تامین نیازهای صنعتی و اقتصادی جهانی از اهمیت بسیاری برخوردار است. تقطیر برودتی، فن آوری اصلی برای جداسازی اتیلن و اتان است، که تحت دماهای بسیار پایین و فشارهای بالا، به دلیل نزدیک بودن نقطه جوش اتیلن و اتان ( K187.6 برای اتان و K 169.5 برای اتیلن) استفاده می‌شود. این فرآیند از نظر سرمایه گذاری و مصرف انرژی در صنعت پتروشیمی بسیار هزینه بر است. بنابراین، به منظور کاهش هزینه های سرمایه گذاری و مصرف انرژی مرتبط با فرآیند تقطیر برودتی، روش های جایگزین متعددی برای افزایش کارایی آن بررسی شده است. از نقاط ضعف مهم این روش‌ها انتخاب پذیری محدود آن هاست لذا این روش ها قابلیت جایگزینی کامل برای تقطیر برودتی را دارا نیستند. با این وجود فرآیند جذب می تواند جایگزین مناسبی برای فرآیند تقطیر برودتی باشد. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی میزان جذب گازهای خالص اتیلن و اتان توسط جاذب مس (I) آلومینیوم تتراکلرید در حلال تولوئن است. در این پژوهش، تاثیر پارامترهای مختلفی مانند غلظت، دما و فشار بر روی میزان جذب این دو گاز مورد ارزیابی قرارگرفته است. در نهایت دریافتیم که فرآیند حاضر انتخاب پذیری بسیار خوبی بین اتیلن و اتان نشان می‌دهد. همچنین برای جذب و انتخاب پذیری اتیلن، یک تناسب وجود دارد؛ به‌طوری‌که با افزایش فشار، ظرفیت جذب اتیلن افزایش می‌یابد اما انتخاب پذیری پایین‌تر و فشارهای پایین منجر به انتخاب پذیری بالاتر و ظرفیت پایین می‌شود. حداکثر انتخاب پذیری اتیلن به اتان در حداقل فشار ممکن به دست می آید؛ اما ظرفیت کم اتیلن در فشارهای پایین برای طراحی بهینه فرآیند منع‌کننده است.   

  آلودگی فلزات سنگین یکی از نگرانی‌هایی است که به دغدغه جهانی تبدیل شده و کادمیم یکی از انواع فلزاتی است که بسیار خطرناک بوده و سرطان‌زاست. پالایش زیستی یکی از روش‌های سازگار با محیط زیست است که جایگزینی مناسب برای روش‌های شیمیایی است. کانی‌سازی زیستی از جمله زیرمجموعه‌های آن می‌باشد که فرآیندی است که در طی آن، میکروارگانیسم‌ها از فلز موجود در محیط کانی زیستی ساخته و خطر آن را از بین می‌برند.هدف این پژوهش، کار بر روی فرآیند کانی‌سازی زیستی و آزمایش این فرآیند در محیط کشت باکتریایی است.میکروارگانیسم مورد استفاده، باسیلوس پرسیکوس و فلز مورد نظر، کادمیم است که با تهیه محیط کشت‌های جامد و مایع مورد نیاز، فرآیند تعریف‌شده برای سه پارامتر عملیاتی pH (5/8-5/6)، دما (°C 25-35) و غلظت ( ppm200-1500) صورت می‌گیرد.یافته‌ها حاکی از آن است که بالاترین میزان حذف % 17/57 است. در رابطه با pH به مرور با افزایش pH از 5/6 تا 5/8 روند حذف افزایشی بوده و در 5/8 به بیشترین میزان حذف رسیده‌ایم. در رابطه با دما، به مرور با افزایش دما از 25 تا 35، وضعیت حذف افزایشی بوده و پس از آن از دمای 35 تا 45 شاهد کاهش میزان حذف بوده‌ایم و در 45 درجه حداقل میزان حذف را داشته‌ایم. همچنین در رابطه با غلظت، با افزایش غلظت از 200 تا حدود 1240 شاهد افزایش میزان حذف بوده‌ایم و پس از آن تا غلظت 1500 کاهش اندکی رخ داده است.بیشترین تاثیر را بر میزان حذف، حالت همزمان pH و غلظت به صورت بیشینه و پس از آن به ترتیب دما، غلظت و pH داشتند.

کیفیت توان و اختلالات شبکه به عنوان دو پارامتر مهم در شبکه های قدرت مطرح می باشد که پدیده فرورزونانس به عنوان یکی از این اختلالات شبکه شناخته می شود که با بروز این پدیده کیفیت توان و امنیت شبکه به خطر می افتد. فرورزونانس یکی از پدیده های نادر در شبکه های قدرت می باشد. در این پروژه ابتدا با معرفی پدیده فرورزونانس ، حالتهای مختلف وقوع تصادفی آن در سیستم قدرت تشریح شده و هم چنین تاثیر پارامترهای مختلف بر شروع فرورزونانس ارائه می شود. بررسی و شبیه سازی پدیده فرورزونانس به مدل مدار فرورزونانس و پیدا کردن معادلات حالت آن وابسته است.در این پروژه با حل این معادلات به بررسی و شبیه سازی فرورزونانس تصادفی در ترانسفورماتور قدرت می پردازیم. در نهایت تاثیر شرایط اولیه را روی این پدیده در ترانسفورماتور قدرت مورد بررسی قرار می دهیم. معمولا در مدار معادل فرورزونانس امپدانس سلفی شبکه و مقدار مقاومت آن صرف نظر می شود که ما در این پروژه   تاثیر چشم پوشی این پارامتر ها را مطالعه می کنیم.   

کاندیدا هستند که قادرند ترکیبات خطی هیدروکربنی و یا اسیدهای چرب با طول زنجیر متوسط را به ترکیب آمفی­پاتیک سوفورولیپیدی تبدیل کنند. در این تحقیق، از یک گونه جدید Candida catenulata برای تولید سوفورولیپید از اسیدهای چرب موجود در پسماند واحد خنثی­سازی روغن نباتی استفاده شد. برای افزایش بهره­وری تولید با استفاده از این پسماند، ? نوع فرآیند برای حذف تری­گلسیریدهای سنگین، صمغ­ها و نمک­های معدنی از اسیدهای چرب آزاد به انجام رسید و نتایج نشان داد که استفاده از اسیدهای چرب جداسازی شده حتی بهتر از روغن های تصفیه شده می تواننند موجب افزایش تولید سوفورولیپید گردند. در این مطالعه، تولید سوفورولیپید در سه مرحله، آزمایش در شیکر فلاسک و تولید در بیوراکتور همزن دار در حالت کشت ناپیوسته و نیمه پیوسته به انجام رسید. در مطالعات شیکر فلاسک ماکزیمم غلظت سوفورولیپید تولیدی g L-1 ?/?? در شرایط ناپیوسته و به کمک اسیدهای چرب آزاد شده از سواپ استوک آفتابگردان حاصل شد. استفاده از جریان هوادهی در بیوراکتور و بهبود اختلاط در بیوراکتور در مقایسه با شیکر فلاسک موجب افزایش میزان تولید در بیوراکتور گردید.   از آنجایی که غلظت بالای سوفورولیپید تولیدی می­تواند اثر بازدارنده­ای بر رشد و تولید بهینه محصول داشته باشد، در عملیات کشت نیمه­پیوسته، با ورود جریان خوراک به بیوراکتور، امکان رقیق­سازی محیط­کشت در حین تولید فراهم ­گردید. در عملیات ناپیوسته غلظت نهایی سوفورولیپیدهای تولیدی به g L-1 ?/?? رسید و هنگام استفاده از خوراک­دهی نیمه­پیوسته با تمام اجزای محیط کشت، میزان تولید به g L-1 ?/?? افزایش یافت. همچنین اثر اسیدیته خوراک و نرخ رقیق­سازی در عملیات نیمه پیوسته با استفاده از طرح آماری سطح پاسخ مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که اسیدیته و نرخ رقیق­سازی به ترتیب بر بهره­وری حجمی سوفورولیپیدها، بازده سوفورولیپیدهای تولیدی به گلوکز مصرفی و بازده سوفورولیپیدهای تولیدی به اسیدهای چرب آزاد مصرفی اثر گذار هستند. بالاترین   بهره وری تولید سوفورولیپیدها به میزان gSLs L-1 h-1 ???/?، بازده سوفورولیپیدهای تولیدی نسبت به گلوکز مصرفی gSLs gglucose-1 ???/? و بازده سوفورولیپیدهای تولیدی نسبت به اسیدهای چرب آزاد مصرفی gSLs gFFAs-1 ???/? در شرایط خوراک دهی نیمه پیوسته در اسیدیته ?/? و نرخ رقیق سازی h-1

   چکیده تبدیل صدا با هدف تغییر یک یا چند جنبه سیگنال گفتار با حفظ ساختار گفتاری سیگنال انجام می‌شود. یکی از زیرمجموعه‌های تبدیل صدا، تقلید صدا است. تقلید صدا تکنیکی برای تبدیل هویت گوینده مستتر در شکل موج گفتار منبع، با حفظ اطلاعات زبانی می‌باشد. تغییر گفتار گوینده منبع به گونه‌ای انجام می‌شود، که خروجی تولید شده، مانند جمله بیان شده توسط یک گوینده هدف است. هدف سیستم تقلید صدا، ایجاد تابع تبدیلی است، که ویژگی‌های گفتاری یکسان زبان، از هر دو گوینده منبع و هدف را به هم تبدیل کند. با جای‌گذاری ویژگی‌های متناظر گوینده هدف با ویژگی‌های متناظرگفتار گوینده منبع، و بازسازی این ویژگی‌ها به موج گفتار، تقلید صدا اتفاق می‌افتد. بیشتر مباحث تقلید صدا، حول یادگیری ویژگی‌های متناظر گوینده منبع و هدف می‌باشد. در این پژوهش سعی شده تبدیل موج گفتار گوینده منبع با تفکیک سیگنال گوینده منبع و هدف، به قطعات زمانی یکسان و تبدیل آن به ماتریس دو بعدی Mel Spectrum (با استفاده از ووکودر MelGAN) داده‌های ورودی را آماده کرده و با آموزش شبکه ایجاد شده، الهام گرفته از شبکه‌های مولد تخاصمی چرخشی(Cycle GAN)، این تابع تبدیل را ایجاد کنیم. ووکودر MelGAN برای سنتز(تبدیل) شکل موج به Mel Spectrum و بالعکس(شکل موج گفتار) استفاده شده است. همچنین در این پژوهش از داده‌های چالش تقلید صدای سال 2018 استفاده شده است. در این چالش که هر دو سال یک‌بار برگزار می‌شود، با در اختیار دادن داده‌ها (در سری 2018، داده‌های غیرموازی)، برای بهبود کیفیت تقلید صدا، تلاش می‌شود. در پایان جهت ارزیابی تابع تبدیل نهایی آموزش دیده در این پژوهش، از دو روش   کمی استفاده شده است. معیارهای ارزیابی عینی موجود برای تبدیل صدا (VC) همیشه با ادراک انسان مرتبط نیست. بنابراین، آموزش مدل‌های VC با چنین معیارهایی ممکن است به طور موثر طبیعی بودن و شباهت گفتار تبدیل‌شده را بهبود نبخشد. در این پروزه، از مدل‌های ارزیابی مبتنی بر یادگیری عمیق برای پیش‌بینی رتبه‌بندی انسان از گفتار تبدیل شده، استفاده شده است. مدل‌های شبکه عصبی کانولوشنال و تکراری برای ایجاد یک پیش‌بینی‌کننده میانگین امتیاز نظر (MOS) که MOSnet نامیده می‌شود، اتخاذ می‌کنیم. همچنین از معیار MCDنیز برای ارزیابی کمی استفاده شده است.   علی‌رغم سال‌ها تحقیق، سیستم‌های تقلید صدا، و پیشرفت فرایند یادگیری تابع تبدیل، با استفاده ازانواع شبکه‌های عصبی، هنوز هم در تقلید دقیق از یک گوینده هدف به صورت طیفی و عروضی و به‌طور هم‌زمان حفظ کیفیت گفتار، کمبودهایی دارند.

  در این پایان‌نامه، غشاهای نانو کامپوزیتی بر پایه پلیاترسولفون به روش وارونگی فاز و با اضافه شدن درصدهای مختلفی از نانو ذرات مساکسید و پوشش پلی دوپامین ساخته‌شده‌اند. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات افزودنمس اکسید و پوشش پلی دوپامین بر روی خواص سطحی شامل آب‌دوستی و زبری، نفوذپذیری،خواص ضد گرفتگی و از همه مهم‌تر خواص ضد باکتریایی است. آنالیزهای FTIR، XRD، SEM، AFM و زاویه تماسبرای بررسی ساختار نانو ذرات و غشاها و پالایش خوراک شیر خشک جهت بررسی خواص ضدگرفتگی و تعیین قطر منحنی بازدارندگی و پس دهی جهت بررسی خواص ضد باکتریایی غشاهاانجام می‌شود. آنالیز XRD به‌خوبی ساختار مونوکلینیک نانو ذرات مس اکسید را تائیدمی‌کند. شکل‌های SEM نشان می‌دهد که همه‌ی غشاها دارای ساختار غیرمتقارن، از لایهبالایی متراکم و زیر لایه انگشت مانند و منافذ درشت کاملاً توسعه‌یافته در پایین تشکیل‌شده‌اند.نتایج آب‌دوستی غشاها نشان می‌دهد که غشاهای اصلاح با نانوذره و پوشش پلی دوپامین آب‌دوستیبیشتری نسبت به غشاهای اصلاح‌شده با مس اکسید دارند که دلیل این بالاتر بودن آب‌دوستیپوشش پلی دوپامین است. هم‌چنین نتایج شار خروجی نشان می‌دهد که غشاهای اصلاح‌شده (به‌جزغشاهایی با یک درصد وزنی مس اکسید) همگی شار بیش‌تری نسبت به غشا خالص پلیاترسولفون دارند به‌طوری‌که غشا 5/0 درصد وزنی مس اکسید با پوشش پلی دوپامین 197درصد بالاتر از غشا خالص است و نتایج شار خروجی با نتایج تخلخل و اندازه منافذهماهنگی دارد.

   رنگ یکی از مهمترین خواص کیفی ظاهری محصول است که ابتدا توسط مصرف کننده قابل مشاهده است. رنگ عامل موثر در جلب توجه و انتخاب ماده غذایی است که از طریق حس بینایی دریافت می گردد و وجود آن در تشخیص سریع و پذیرش نهایی هر فراورده به دلیل ایجاد جذابیت آن خواهد بود. بر اساس تعریف [1]FDA (اداره غذا و داروی ایالات متحده) به اصطلاح رنگ غذا عبارت است از: "افزودنی رنگی شامل هر نوع رنگ، رنگدانه یا سایر مواردی است که توسط فرایند سنتز یا روش‌های مشابه ساخته شده و یا از یک گیاه، حیوان، ماده معدنی و سایر منابع یا واسطه ای استخراج، جداسازی و مشتق سازی شده است و هنگامی که برای مواد غذایی، دارویی، آرایشی و یا هر بخش دیگری به کار برده می شود، می تواند باعث ایجاد و افزودن رنگ به آن شود". که به منظور ایجاد رنگ در مواد خوراکی، آشامیدنی و آرایشی برای مصرف انسان به آنها اضافه خواهد شد. طبق این تعریف رنگ ها به دو دسته دارای مجوز مصرف (یعنی برای مصرف خوراکی نیاز به کسب مجوز می باشد مثل رنگ هایی با منشا طبیعی) و بدون مجوز مصرف (یعنی برای مصرف نیاز به کسب مجوز نمی باشد، رنگ هایی که برای رنگ کردن پارچه و قالی به کار می رود) تقسیم شده‌اند. با گذشت زمان و نیاز روز افزون صنایع مختلف آرایشی، بهداشتی، نساجی، غذایی و ... به رنگ ها بیشتر و متنوع تر، انسان به تهیه و تولید انبوه رنگ ها به روش صنعتی پرداخت که تولید و مصرف آن در صنایع غیر خوراکی موجب آلودگی هوا، سفره های آب های زیرزمینی، آب های جاری، آلودگی زمین های کشاورزی و مراتع در صنعت غذایی، آرایشی و بهداشتی موجب نگرانی عمیق درباره میزان ایمنی رنگ های شیمیایی یا مصنوعی در سلامت بدن شده است (?). به دلیل وجود اثرات آلرژیکی برخی از رنگ های مصنوعی در مواد غذایی نظیر آزروبین[2] یا تارترازین[3] کاربرد آنها در صنایع مختلف غذایی با محدودیت مواجه می باشند (?). همچنین برخی از رنگ‌های مصنوعی اثرات سرطان زایی و جهش زایی نشان می دهند، به عنوان مثال رنگی که در صنعت گوشت کاربرد دارد باعث تشکیل نیتروسامین[4] می‌شود این ماده از نیترات و نیتریت ترکیب شده و با یک عامل آمینی به وجود می‌آید (?) به منظور مقابله با این تاثیرات زیان آور، گرایش جهانی نسبت به تولید رنگدانه ها از منابع طبیعی به وجود آمده اند. رنگ های طبیعی از دو منبع مهم گیاهان و میکروارگانیسم ها حاصل شده اند. در این میان رنگ های حاصل از منابع قارچی کاربردهای وسیع و بسیار مهمی را در تغذیه و اقتصاد جامعه انسانی داشته و قادرند در فرآیند صنعت، تجارتی در حدود ?? میلیارد دلار سودآوری در سال را ایجاد کنند. تعداد رنگ های متنوع موجود در قارچ ها بیش از هزار نوع می باشد که در موجودات دیگر یافت نشده و یا به میزان بسیار ناچیز هستند (?). رنگدانه های مجاز خوراکی و طبیعی با منشا گیاهی اشکالات متعددی از قبیل بی ثباتی در برابر نور، گرما، اسیدیته کم یا زیاد

لازم به ذکر است که علاوه بر باکتری­ها، قارچ­ها و مخمر ها نیز دارای توانایی متابولیک استفاده از کربن موجود در ترکیبات هیدروکربنی برای سنتز سلولی خود می­باشند. در واقع متوسط میزان تجزیه هیدروکربن­های نفتی به وسیله قارچ­ها می­تواند از باکتری­ها بیشتر باشد. در این بررسی به منظور بررسی اثر برهم­کنش باکتری و مخمر در تجزیه هیدروکربن­های موجود در نفت خام در محیط مایع M9 حاوی 2 درصد نفت خام چهار سویه باکتری که دارای بیشترین توان رشد و تحمل در محیط­های آلوده به هیدروکربن نفتی بودند، از کلکسیون میکروب­های آزمایشگاه بیولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی استان کرمانشاه به دست آمد، که قبلا کارایی آن­ها در حذف آلاینده­های نفتی اثبات شده بود، سویه های باکتری شامل Bacillus.thuringiensis،   taphylococcus.gallinarum،Arthrobacter.citreus و   aenarthrobacter.nitroguajacolisبود. هم­چنین باتوجه به مطالعات قبلی و توانایی مخمر Candida.catenulata در تجزیه هیدروکربن­های نفتی این گونه مخمر از دانشکده نفت و پتروشیمی دانشگاه رازی تهیه و جز تیمارهای مورد بررسی قرار گرفت. توئین 80 به میزان 10 درصد نفت خام، به عنوان سورفکتانت استفاده شد. آزمایش­های تجزیه زیستی در محیط مایع M9 حاوی 2 درصد نفت خام به عنوان تنها منبع کربن و با در نظر گرفتن فاکتورهای باکتری و مخمر و سورفکتانت در دو بازه زمانی 7 و 14 روز انجام شد. در مرحله اول آزمایش ابتدا توانایی تجزیه زیستی نفت خام توسط کشت خالص سویه­های باکتری و مخمر کاندیدا کاتنولاتا در مدت زمان 7 و 14 روز مورد بررسی قرار گرفت.   نتایج حاصل از تجزیه زیستی نشان داد هرکدام از جدایه های باکتریایی و مخمر کاتنولاتا قادر به حذف به ترتیب 21 ، 48، 53 ، 35   و 65 درصد نفت خام در مدت زمان 7 روز بوده­اند. برای بررســی تاثیــر ســورفکتانت در تجزیــه نفت خام از بیوســورفکتانت توئین80 (1/0%)استفاده شد که به طور متوسط عملکرد جدایه­های باکتری را 10% افزایش داد.   به منظور بررسی اثر بر هم کنش باکتری-مخمردر محیط کشت، تلقیح همزمان هرکدام از سویه های باکتریایی و مخمر در محیط کشت انجام شد. مقدار تجزیه نفت خام در محیط حاوی کنسرسیوم­های میکروبی   برابر با 55،58،72 و 64 بود که به ترتیب   متعلق به کنسرسیوم های + C.catenulata B.thuringiensis،   S.gallinarum+C.catenulata،A.citreus + C.catenulata   و   P.nitroguajacolis+ C.catenulataبود. بیشترین مقدار حذف هیدروکربن در محیط مربوط به تلقیح همزمان همه چهار جدایه باکتریایی و مخمر در حضور سورفکتانت بود که برابر با 95 درصد در مدت زمان 7 روز بوداین نتایج نشان داد زمان بهینه برای تجزیه هیدروکربن­های موجود در نفت خام برابر با 7 روز است و استفاده از کنسرسیوم های میکروبی نسبت به کشت خالص آن­ها عملکرد بهتری در تجزیه نفت خام دارد. کلیدواژه: آلاینده­های نفتی، باکتری، نفت شهر، هیدروکربن، مخمر کاندیدا کاتنولاتا

  مطالعه حاضر جهت بررسی تاثیر واکنش میلارد بر بهبود خواص ضدمیکروبی نیسین در برابر باکتری‌های گرم مثبت و منفی صورت پذیرفت. نیسین به تنهایی قادر به مقابله با اکثر باکتری‌های گرم مثبت می ‌باشد ولی این موضوع در مورد باکتری‌های مقاوم گرم منفی صدق نمی‌کند و علت ان ساختار مقاوم دیواره سلولی این باکتری‌های است که به نیسین اجازه نفوذ نمی‌دهد. برای دستیابی به دما بهینه واکنش نایسین-زانتان در سه نسبت 1به1 ،1به 2 و 1به 4 در زمان 110 دقیقه با توجه به مقالات مطالعه شده 4 متغیر دمایی 60،75،90،105 درجه سانتی گرادانتخاب شد تا تاثیر عملکرد هر کدام طی طیف سنجی فلورسانس مورد بررسی قرار بگیرد.نتیجه حاصل از مقایسه دماهای مختلف حاکی از این بود که تا 90 درجه سانتی گراد شاهد عملکرد خوب و پس از آن با کاهش عملکرد مواجه می‌شویم بنابراین 90 درجه سانتی گراد به عنوان دمای بهینه معرفی گردید. برای دستیابی به زمان بهینه طیف‌های بدست آمده از فلورسانس همچنین کانجوگیت نایسین و زانتان زمان های 30،45،90،110 دقیقه و 3-4-5 ساعت و در سه نسبت 1-1 1-2 1-4 مورد بررسی قرار گرفتند و همچنین طیف‌های بدست آمده از فلورسانس نایسین حرارت دیده و ندیده در دماهای 30،45،90،110 دقیقه و3-4-5 ساعت و در سه نسبت 1 2 4 برای دستیابی به دمای بهینه مورد برسی قرار گرفت. نتیجه حاصل شده از بررسی پیک های فلورسانس حاکی از ان بود که تا زمان 110 دقیقه شاهد بلندترین قله یا بیشترین شدت پیک می‌باشیم و بعد از آن با کاهش شدت فلورسانس مواجه هستیم،به همین دلیل 110 دقیقه به عنوان زمان بهینه انجام واکنش معرفی گردید. نسبت نیسین موجود درکانجوگیت در نتیجه حاصل از طیف فلورسانس موثر است و چه هر نسبت نیسین به زانتان بیشتر باشد در نتیجه شدت فلورانس بیشتر یا بالاتری مشاهده خواهد شد و این نتیجه کامل مطابقت دارد با نتایج حاصل از فعالیت ضد باکتری ها دارد.در نتیجه نسبت 1-4 به عنوان نسبت بهینه اعلام گردید. مشاهده پیک نمودار حوالی 420-440 در طیف‌ها نتیجه میگیریم که فلورسانس همراه است با مرحله اول واکنش میلارد و توسعه ترکیبات فلورسنت که درواکنش به عنوان پیش ماده رنگدانه‌ای قهوه ای شکل گرفته اند. از بررسی پیک‌های حاصل از طیف سنجی کانجوگیت نایسین و زانتان در زمان های 30،45،90،110 دقیقه و 3-4-5 ساعت و در سه نسبت 1-1 1-2 1-4 مورد بررسی قرار گرفتند بامشاهده پیک حاصل در حدود 280-290 نانومتر که مربوط به شکل گیری پایه شیفت می‌شودو تاییدی برشکل گیری کانجوگیت است و با با افزایش زمان گرمایش نیز در هر سه نسبت 1-1 1-2 1-4 افزایش یافته است. همچنین بررسی پیک های FT-IR حاکی از ایجاد پیوند و تشکیل کانجوگیت و در نتیجه به انجام رسیدن واکنش میلارد می‌باشد. برای بیان نتیجه حاصل ازآلودگی باکتریایی می‌توان به این نکته اشاره کرد که نتایج حاصل از تغییر رنگ به وجود امده در هر چاهک پلیت‌ها پس از افزودن ام تی تی با جدول اندازه گیری میزان آلودگی باکتریایی و نتایج حاصل از الایزاریدر هم خوانی دارد.به این صورت که هر چقدر رنگ داخل هر چاهک در تصویر پر رنگ تر باشد به طبع آن نتایج حاصل از اندازه گیری جذب در الایزا ریدر بالاتر گزارش شده و همچنین در اندازه گیری میزان الودگی چاهک ها توسط باکتری ها تعداد کلنی بیشتری گزارش شده است . از طریق بررسی وجود یا عدم وجود کلنی در هر چاهک مقایسه آن با اعداد گزارش شده الایزاریدر به بررسی غلظت مورد نیاز برای بازدارندگی یا کشندگی باکتری‌ها دست یافتیم.

   در این پایان نامه سنتز نانوذرات صفحه ای ژانوس با استفاده از یک فرایند منحصر به فرد در سطح مشترک روغن/آب بر اساس مشارکت مولکول های 3-آمینوپروپیل تری اتوکسی سیلان و تری اتیل ارتو سیلیکات در تشکیل شکل صفحه ای نانوذرات سیلیکا انجام شد. حضور کاتالیست های اسیدی و قلیایی در فاز آبی باعث افزایش سرعت واکنش در محدوده سطح مشترک شد.خنک کردن سیستم بعد از مدت زمان مشخص باعث انجماد پارافین ذوب شده و توقف واکنش گردید و در نتیجه نانوذرات صفحه ای سنتز شده   در ناحیه سطح مشترک به دام   افتادند. با توجه به غنی شدن فاز روغن و آب توسط واکنش دهنده ها و کاتالیست، این امکان وجود داشت که از آنها چندین بار بعد از برداشت نانوذرات صفحه ای ژانوس به منظور تکرار دوباره فرایند استفاده کرد.بر مبنای نتیجه تست‌های انجام شده مشخص شد که حضور گروه های آمینی در یک سمت و گروه های اتوکسی در سمت دیگر نانوذرات صفحه ای ژانوس را به پایدار کننده‌های مناسبی در امولسیون‌های پیکرینگ تبدیل می‌نماید .

  طبقه ­بندی احساس مبتنی بر منظر یکی از فیلدهای چالش‌برانگیز در پردازش زبان­ های طبیعی است. پژوهشگران برای این کار از روش‌های سنتی گوناگونی مانند روش‌های لغوی و یادگیری ماشین استفاده کرده­اند. روش‌های سنتی از تعامل میان داده­ ها به‌خوبی استفاده نمی­ کنند و باید به صورت دستی ویژگی­ ها را برایشان مشخص کنیم ولی در مقابل، روش‌های یادگیری عمیق می‌توانند هم تعامل میان داده­ها در نظر بگیرند و هم ویژگی‌های نهفته­ی درون آن‌ها را استخراج کنند. ازاین‌رو به تازگی به صورت گسترده ازاین‌روش­ها در پردازش متن، پردازش تصویر و بسیاری از حوزه ­های دیگر استفاده‌شده است و نتایج خیره‌کننده‌ای را به دست ­آورده است. روش‌های یادگیری عمیق زیادی مانند شبکه ­های کانولوشن، مبتنی بر رویکرد توجه و غیره معرفی شده ­اند اما هرکدام برتری‌ها و کاستی­ هایی دارند. برای نمونه شبکه­های کانولوشن بهتر از شبکه­های دیگر قابلیت موازی­سازی و استخراج ویژگی‌های محلی درون متن و رویکرد توجه نیز قابلیت تمرکز بیشتر روی بخش‌های مهم تر جمله را دارد. همین طور شبکه برت در سال 2018 برای خلاصه ­سازی متن در موتورها جستوجو معرفی شد. در این پایان­ نامه مدل های توجه محلی ساده و زنجیری با توجه به ایده­ی استخراج ویژگی­های محلی شبکه­های­ کانولوشن و همچنین تمرکز بیشتر روی بخش‌های مهمتر با رویکرد توجه و نگاشت کلمات به بردار توسط شبکه برت، معرفی شده ­اند که می‌توان امیدوار بود این شبکه ­ها کاستی‌های هم را پوشش دهند. در مدل ­های پیشنهادی ابتدا با استفاده از توجه محلی ویژگی‌های سطح پایین و مرتبط با منظر برای لایه ­ی بالاتر فراهم می‌شود. سپس با اعمال رویکرد توجه روی لایه­ ی پایین ­تر، ویژگی‌های سطح بالا استخراج و برای طبقه ب­ندی استفاده می شوند. نتایج تجربی نشاد داد که مدل ­های پیشنهادی نتایجی قابل مقایسه با مدل‌های برتر در طبقه ­بندی احساس مبتنی بر منظر، به دست آورده اند.

  کاستیک دورریز یکی از پساب های آلوده پالایشگاه های نفت و پتروشیمی ها می باشد ، که با بویی بسیار نامطبوع و زننده و دارا بودن اکسیژن شیمیایی مورد نیاز بالا که ناشی از وجود ترکیبات شیمیایی آلاینده ای همچون ولفید ها و مرکاپتان ها و همچنین نمک های سدیم و اسیدهای کریسلیک و نفتنیک به راحتی حتی قابل دفع به محیط زیست نیست . در این پژوهش از فرایند پیوسته اکسیداسیون هوای مرطوب   که یکی از روش های کارامد دراین زمینه می باشد ، جهت تصفیه کاستیک دورریز واحد مراکس پالایشگاه کرمانشاه استفاده گردید . برای دو نمونه از کاستیک دورریز با COD ، به میزان 150132 و 137466 آزمایش ها در شرایط مختلفی از دما فشار و نسبت دبی حجمی گاز به مایع انجام شدند . .تاثیر تغییرات دما بر روی COD خوراک اول در فشار و دبی ثابت بررسی گردید. در سه دمای متفاوت 130 ،  140 و 160 درجه سلسیوس میزان کاهش COD به ترتیب برابر % 32 ، % 36.8 و % 43.5 بدست آمد . در مورد خوراک دوم تاثیر سه متغیر دما ، فشار ونسبت دبی گاز به مایع برروی COD بررسی گردید . تغییرات فشار در دما و نسبت دبی ثابت نشان داد که در فشار های 8 ، 12 و bar 16 ، میزان کاهش COD به ترتیب 2.5 ، % 37 و % 38.3 می باشد . جهت بررسی تاثیر نسبت دبی حجمی گاز به مایع برروی COD در دما و فشار ثابت ، این نسبت با انجام سه آزمایش در 99 ،144 و 262 کنترل شد که در نتیجه میزان COD به ترتیب % 20.3 ، % 38.6 و % 68.8 کاهش نشان می دهد .   به منظور بررسی تاثیر دما نیز آزمایش ها در دبی و فشارثابت ودر دمای 150 ، 165 و 180 درجه سلسیوس انجام شد و مقدارکاهش   COD در این شرایط به ترتیب برابر #.8، % 39.2 و T.6 بدست آمد. همچنین از بوی نامطبوع کاستیک دورریز ، پس از انجام آزمایش ها ،تا حد زیادی کاسته شد .      

امروزه با توجه به افزایش مصرف انرژی و ارتقاء آگاهی جهت حفاظت از محیط زیست، توجه به تکنولوژی تولید مخلوط آسفالتی نیمه­گرم بیشتر شده است. با کاهش دما در تولید آسفالت نیمه­گرم، علاوه بر کاهش آلودگی­های زیست محیطی و صرفه­جویی در مصرف انرژی، شرایط بهتری برای کارگران در محیط کار به لحاظ درجه حرارت پایین­تر و انتشار مواد سمی کمتر فراهم می­گردد. در این پژوهش سعی بر این بوده که امکان بهبود عملکرد آسفالت نیمه­گرم در برابر آسیب­های رطوبتی که از نقطه ضعف­های این تکنولوژی بوده و همچنین مقاومت در برابر ترک­های خستگی که از مهم­ترین پارامترهای سنجش کیفیت آسفالت بشمار می­رود را با اصلاح قیر به کمک افزودنی­های زئولیت مصنوعی و نانو اکسید آهن بسنجیم. در این پژوهش ابتدا نمونه­های مارشال توسط مصالح سنگی و قیرهای معمولی و اصلاح‌شده به منظور انجام تست­های حساسیت رطوبتی به روش لاتمن اصلاح شده ساخته شد و سپس در درصدهای مورد قبول به دست آمده از تست های حساسیت رطوبتی برای سنجش عملکرد خستگی مخلوط­های آسفالتی اقدام به ساخت تیرهای آسفالتی و انجام آزمایشات خستگی چهار نقطه­ای شد. بهترین عملکرد حساسیت رطوبتی در میان مخلوط­های آسفالتی آزمایش شده در این پژوهش مربوط به مخلوط حاوی 5 درصد زئولیت و 1 درصد نانو اکسید آهن می‌باشد که مقدار TSR آن برابر 83 درصد می‌باشد که افزایش زیادی نسبت به نمونه مشابه و بدون نانو اکسید آهن داشته است. بعلاوه آزمایشات تیر با بارگذاری تکرار شونده، متعارف‌ترین روش در راستای ارزیابی رفتار خستگی مخلوط‌های آسفالتی می­باشد. آزمایش خستگی در دو حالت کنترل تنش و کنترل کرنش قابل انجام بوده که در حالت کنترل تنش، شکست نمونه‌ها پس از شروع ترک با اندکی گسیختگی تعیین می‌شود و شکل موج بارگذاری در این حالت، سینوسی بوده میزان تنش تعیین شده تا مرحله شکست نمونه اعمال می‌گردد. در این پژوهش، تنش کششی حداکثر و تعداد سیکل­های بارگذاری با تنش کنترل شده در نسبت­های تنش برابر با 2/0، 3/0 و 5/0 تنش کششی حداکثر­ نمونه‌های آسفالتی بدون افزودنی و با درصدهای مختلف افزودنی توسط آزمایش خمش چهار نقطه‌ای با ساخت تیر آسفالتی اندازه‌گیری شد. نتایج آزمایش تیر خستگی نشان داد که افزودن نانو اکسید آهن باعث افزایش عمر خستگی مخلوط آسفالتی به میزان زیادی می­شود. نتایج نشان می‌دهند که افزودن نانو اکسید آهن به مقدار 2/1 درصد، عمر خستگی مخلوط آسفالتی را در همه تنش‌های مورد آزمایش افزایش می­دهد.

<  gt;کاهش سمیت نانو ذره نقره با استفاده از گاز ازن.</P>

  اندازه گیری بار شناختی مغز با استفاده از روش های اندازه گیری همزمانی فاز سیگنال EEG

روغن‌های گیاهی اپوکسی­شده در سال‌های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند. از طرفی استفاده از یک ماده پسماند به‌عنوان سوبسترای واکنش اپوکسیداسیون آنزیمی و منبع اسیدهای چرب یک فنّاوری سبز و مقرون‌به‌صرفه است؛ اما معایبی ازجمله پایداری اندک کاتالیزور زیستی و مشکلات جداسازی آن از محیط واکنش، سبب استفاده از فن‌های تثبیت آنزیم‌ها شد. در این میان از بین انواع موادی که به‌عنوان پایه تثبیت استفاده می‌گردند، نانوذرات مغناطیسی آهن به دلیل امکان جداسازی سریع و آسان تحت میدان مغناطیسی، پراکندگی و سطح ویژه بالا مورد توجه هستند.در پژوهش حاضر، لیپاز نوع کاندیدا رگوسا از طریق پیوند کووالانسی چندگانه به نانوذراتی که با استفاده از تری آمینو پروپیل تری اتوکسی سیلان اصلاح و توسط گلوتارآلدهید فعال ‌شده است، تثبیت می‌شود. آنالیز پروتئین با استفاده از روش فولین-لوری نشان داد که بازده تثبیت آنزیم به میزان %77/65 است. فعالیت کاتالیستی لیپاز تثبیت‌شده با آنزیم آزاد در فرآیند اپوکسیداسیون آنزیمی اسیدهای چرب آزاد مقایسه شد و نتایج حاصل از آن‌ها نشان داد که آنزیم تثبیت­یافته پایداری بهتری نسبت به آنزیم آزاد در طی واکنش اپوکسیداسیون به‌ویژه در شرایط شدید دمایی و pH، در حضور هیدروژن پراکسید، به‌عنوان یک سوبسترای غیرفعال دارد.مطالعات آماری روی اثرات دما و pH به‌وسیله‌ی روش سطح پاسخ نشان داد که بالاترین فعالیت اپوکسیداسیون برای آنزیم تثبیت‌شده در دمای  52/2 درجه سانتی گراد و pH=6/7 به دست آمد. در شرایط بهینه، استفاده مجدد از آنزیم تثبیت‌شده بررسی شد و نتایج نشان داد که فعالیت کاتالیستی اپوکسیداسیون پس از بار ششم و دهم آزمایش به ترتیب 100% و %80/97 است. همچنین آنزیم تثبیت­یافته در دمای اتاق و دمای 4 درجه سانتی گراد نگهداری شد و نتایج آزمایش‌ها نشان داد که پایداری بالایی پس از ??? و ??? روز نگهداری در دمای 4 درجه سانتی گراد داشت. سنجش کیفی آنزیم تثبیت­یافته با استفاده از FTIR و محصول اپوکسی با استفاده از HNMR موردبررسی قرار گرفت.  

  چکیده :    محصولات اولیه لیگنوسلولزی کشاورزی که در مقدار قابل توجه و هزینه پایین در دسترس هستند، می­توانند یک منبع درآمد اضافی برای کشاورزان بدون تاثیر منفی بر باروری خاک برای کاربردهای صنعتی باشند کاه گندم یکی از فراوانترین ضایعات لیگنوسلولزی کشاورزی می­باشد که قسمت­های آلی گیاه گندم را شامل می­شود. کاه گندم بعد از برداشت به عنوان خوراک دام و در بناهای کاه­گلی مورد استفاده قرار می­گیرد، همچنین مقدار عمده­ای از آن سوزانده می­شود، این درحالی است که این ماده حاوی مقادیر بالایی سلولز می­باشد و می­توان از آن به عنوان ماده­ی خام اولیه ارزان­قیمت، جهت تولید مشتقات سلولزی باارزش بهره برد. در این تحقیق امکان تولید ماده­ی باارزش کربوکسی­متیل­سلولز با استفاده از سلولز استخراج شده از کاه گندم مورد بررسی قرار گرفت. کاه گندم حاوی تقریبا 33-40 درصد سلولز می­باشد که به همراه همی­سلولز و لیگنین اجزای اصلی آن را تشکیل می­دهند. در این پژوهش ابتدا سلولز موجود در کاه گندم توسط هیدروکسیدسدیم 10% وزنی/وزنی و سدیم­هیپوکلراید در دو مرحله استخراج شد. سلولز استخراج شده با استفاده از فرآیند اتری کردن ویلیامسون به کربوکسی­متیل­سلولز تبدیل شد که برای شناسایی گروه­های کربوکسی­متیلی جایگزین شده برروی سلولز از طیف­سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز (FTIR) استفاده شد.    درجه استخلاف (DS) مهم­ترین عامل تاثیرگذار بر میزان حلالیت و کاربردهای کربوکسی­متیل­سلولز می­باشد و بازده تولید آن نیز، عامل مهم در تعیین اقتصادی بودن فرآیند است، لذا فرآیند اتری کردن سلولز نسبت به عوامل عملیاتی شامل : نسبت مقدار مونوکلرواستیک­اسید به سلولز، غلظت هیدروکسیدسدیم، دما و زمان واکنش به ترتیب در سه سطح (1، 4/1، 8/1) ، (20، 30، 40% وزنی/وزنی) ، (30، 50، 70 درجه سانتی­گراد) و (1، 3، 5 ساعت)   به منظور دستیابی به بالاترین DS و یک بازده اقتصادی توسط نرم­افزار طراحی آزمایش MODDE ، با روش CCF با استفاده از RSM بهینه­سازی شد. نتایج بهینه­سازی نشان داد که در شرایط نسبت وزنی 3/1 به 1 منوکلرواستیک­اسید به سلولز، غلظت هیدروکسیدسدیم برابر با 20 % وزنی/وزنی، دمای 70 درجه­سانتی­گراد و مدت زمان 1 ساعت بالاترین مقدار DS بدست می­آید. که بالاترین DS و بازده تحت این شرایط به ترتیب 975/0 و 37/1 گرم CMC/گرم سلولز بودند. کلمات کلیدی : کاه گندم، سلولز، نرم­افزار طراحی آزمایشات، کربوکسی­متیل­سلولز، درجه استخلاف

  هدف این پژوهش ساخت، به‌کارگیریی و بهبود کارکرد جداسازی غشای پلیمری PEBA برای جداسازی دی اکسید کربن از متان است. برای اصلاح این غشا از غشا‌های نانوکامپوزیتی(ماتریس آمیخته) استفاده شده که شامل پرکن‌های آلی نانولوله‌های آلومینا است. نانو لوله‌های آلومینیومی به روش هیدروترمال سنتز شد و سطح ذرات با یک آمینو سیلان عامل‌دار گردید. این پرکن‌ها در ساخت غشا‌های با فاز پلیمری   پیوسته   EBAX1657مورد استفاده قرار گرفت. به‌علاوه برای افزایش میزان تراوایی از گلیسرول تری استات به روش اختلال پلیمری برای اصلاح بیشتر غشا استفاده شد. غشا‌ها به روش ریخته‌گری محلول وتبخیر حلال ساخته شد و اثر پارامتر‌های بارگذاری نانو پر‌کن، میزان غلظت تری گلیسرول استات بر ساختار و عملکرد غشا بررسی شد. ویژگی ساختاری نانو پر‌کن و پراکندگی آن‌ها در غشا‌های ساخته شده به کمک آزمون‌های FTIR،   FESEM و XRD مورد ارزیابی قرار گرفتند. بررسی‌ها حاکی از تشکیل نانو لوله‌ها، وجود گرو‌ها عاملی و هم‌چنین مشخصات ساختاری بهتر و یکنواخت‌تر غشا‌های نانو کامپوزیتی ساخته شده نسبت به غشا‌های خالص بودند.تراوش‌پذیری گاز‌های خالص CO2 و CH4 از میان غشا‌های ساخته شده در شرایط عملیاتی C°25 و 5 بار اندازه‌گیری شد. آزمایش‌ها نشان داد که نشاندن نانو پر‌کن‌ها و هم چنین اختلاط پلیمری سبب افزایش تراوایی از میان غشا‌های ماتریس آمیخته در مقایسه نسبت به غشا‌های خالص پلیمری می‌شود.

  رنگدانه‌های کاروتنوئیدی به عنوان عامل رنگی و نیز آنتی‌کسیدان به‌طور گسترده در صنایع دارویی و غذایی استفاده می‌شوند، به‌طوری که تقاضای جهانی تولید این رنگدانه‌ها رو به افزایش است. باتوجه به مستندات علمی، استفاده از رنگدانه‌های سنتزی موجب بروز مشکلات سلامت در انسان می‌شود، از این‌رو تمایل به تولید رنگدانه‌های طبیعی رو به افزایش است. استخراج رنگدانه‌های طبیعی از بافت‌های گیاهی اغلب با صرف زمان و هزینه بالا صورت می‌گیرد، لذا در سال‌های اخیر استفاده از روش‌های میکروبیولوژی صنعتی در دستیابی به رنگیزه های کاروتنوئیدی گسترش یافته است. رنگدانه‌ها به عنوان محصولات درون سلولی در میکروارگانیسم‌ها تولید می‌شوند و بنابراین لازم است تا پس از عملیات تولید در فرمانتور، استخراج از سلول انجام شود. ازجمله روش‌های متداول برای این منظور، استفاده از حلال‌های آلی شیمیایی است که به دلیل سمیت و خطرآفرینی در سلامت مصرف کنندگان با محدودیت استفاده روبرو هستند. در مقابل، روش‌های مکانیکی- سایشی برای استخراج کاروتنوئیدهای میکروبی به علت دارا بودن مزایایی چون مقرون به‌صرفه بودن، عدم نیاز به حلال‌های سمی و بازده استخراج بالا مورد توجه هستند. در این پژوهش، از گویچه‌های شیشه‌ای با قطر mm5/0-45/0 برای استخراج رنگدانه‌های کاروتنوئیدی از گونه مخمری Rhodotorula toruloides با استفاده از حلال استون در یک مخزن همزن دار با دور بالا (حدود rpm 3000) استفاده شد. بهینه‌سازی فرآیند با روش سطح پاسخ در نرم‌افزار طراحی و تحلیل آزمایش‌های دیزاین اکسپرت انجام شد. سه پارامتر‌ مقدار گویچه‌های شیشه‌ای (g 25-5)، مقدار حلال (ml 21-9)، زمان عملیات (min 8-4) و دمای استخراج (?C 30-10) به عنوان فاکتورهای آزمایش تعیین گردید. نتایج تحلیل متغیرهای بررسی شده نشان داد که پارامتر میزان حلال (%6/41) و زمان عملیات (%6/31) بیشترین تاثیر را بر فرآیند استخراج رنگدانه کاروتنوئیدی از سلول مخمر داشت. شرایط بهینه عملیاتی با بازده استخراج رنگ mg g-164/75 از mg 50 سلول مخمر و با استفاده g 10 از گویچه‌های شیشه‌ای، ml 18 حلال، زمان min 8   و دمای ?C 15 حاصل شد. همچنین باتوجه به تاثیر پرتوهای نور بر فعالیت آنزیم‌های شرکت کننده در سنتز رنگدانه‌های کاروتنوئیدی در سلول مخمر، پرتودهی با طول موج نوری 660، 445، 800–400، 400 و nm 365 به هنگام کشت ناپیوسته مخمر در یک فرمانتور ستون حبابی در دمای ?C 30 بررسی شد. در این میان بالاترین تاثیر مربوط به پرتوهای با طول موج nm 365 بود که موجب افزایش بازده تولید به میزان5/5 برابر نسبت به کشت بدون پرتودهی شد.

  در تونل های آبگیری سدها از دریچه هایی با مدخل ورودی بیضی گون جهت کاهش افت و احتمال وقوع کاویتاسیون استفاده می شود این دریچه به وسیله شبکه آشغالگیری که در ابتدای دهانه نصب می گردد جهت جلوگیری از ورود آشغال های بزرگ که امکان آسیب رساندن به سیستم انتقال از جمله دریچه ها، شیرها و توربین را دارد محافظت شود. طراحی مدخل و شبکه آشغالگیر مناسب نیازمند شناخت جریان در اطراف شبکه آشغالگیر و اطراف مدخل بیضی گون می باشد، همچنین ضروری است بررسی گردد که شبکه آشغالگیر و دریچه آبگیری   بر مشخصات جریان تا چه طولی از تونل، پنستاک، دریچه ها و خروجی تونل تاثیرگذار بوده و مقدار این اثرگذاری در طرح بهینه اقتصادی، ایمنی و عمر سازه مورد بررسی قرارگیرد. در این پژوهش به بررسی مقدار اثر تغییر دمای جریان و مقدار هوای سیال در جریان دوفازی ماندگار و دائمی در حالت های مختلف بازشدگی دریچه کشویی به عنوان پارامترهای متغیر سیال پرداخته شد که نتایج آن نشان داد که اثر تغییر دما و غلظت هوا برفشار جریان اثری بسیار جزئی و بر خصوصیات سرعت اثری تقریبا جزئی دارد. اثر تغییر زبری دیواره میله های شبکه آشغالگیر، دیواره تونل، تغییر قطر میله های شبکه آشغالگیر، اثر انسداد شبکه آشغالگیر به وسیله تنه های درخت و تغییر شرایط ورودی و خروجی سرعت و فشار جریان در     بازشدگی های مختلف دریچه کشویی از پارامترهای مهم به عنوان پارامترهای متغیر مقادیر اولیه و شرایط مرزی است که تحلیل شدند. می توان نتیجه گرفت اثر تغییرات جزئی در شرایط مرزی و مقادیر اولیه بسیار بیشتر از اثر تغییرات قابل ملاحظه ی محدود در مشخصات سیال خواهد بود. از نتایج دیگر این پژوهش می توان به تحلیل رفتار سه بعدی جریان در اطراف     میله های شبکه آشغالگیر و دریچه کشویی اشاره کرد که در حالت انسداد یا بسته بودن بیش از یک حد مشخص ( سرعت و فشار اعمالی) موجب پس زدن جریان، آشفتگی ها و نوسانات شدید و در بعضی حالات عدم پایداری و همگرایی معادلات خواهد گشت.

چکیدهانتقال سیالات از مباحث بسیار مهم در علوم مهندسی به شمار رفته و مجاری انتقال سیالات جزحساس ترین و پر هزینه ترین سازه های مهندسی می باشد.در این بین انتقال سیالات توسط لوله های مدفون نیز دارای پیچیدگی های محاسباتی و اجرایی خاص خود می باشد. اگر چه مطالعات نشان می دهدکه مجاری آبرسانی از دوران باستان به شکل های ساده و تجربی مورد استفاده قرار گرفته اما از طراحی و اجرای اصولی و علمی خطوط انتقال بیش از چند دهه نمی گذرد. طبیعتا علوم مهندسی در هر شاخه ای با چالش های خاص خود همراه بوده و متخصصان فن همواره به دنبال بررسی مشکلات و گام برداشتن در راستای حل این مشکلات بوده است. در این میان استفاده از پلی اتیلن در لوله ها بعنوان یکی از مصالح نوین که دارای مزایای زیادی نسبت به فولاد ، بتن وسایر مصالح مورد استفاده در لوله ها می باشد مطرح می گردد.در کنار این مزایا که در ادامه به آن اشاره خواهد شد تغییر شکل این لوله ها از بارزترین مشکلات آن بشمار می آید. با توجه به وابستگی الگوهای جریان به شکل سطح مقطع مجاری این تغییر شکل ها می تواند عاملی موثر در تغییر الگوهای جریان باشد لذا در این تحقیق تلاش می شود با بهره گیری از مطالعات صورت گرفته و روابط موجود و با استفاده ازنرم افزار های مناسب و با ترکیب دو علم سازه و هیدرولیک علاوه بر بررسی تغییر شکل های قطری لوله های منعطف پلی اتیلن بر روی جریان و بطورمشخص سرعت، ضریب اصطکاک و افت فشار پرداخته شود. با توجه به اینکه طول خطوط انتقال آب بعضا به چند صد کیلومتر می رسد داشتن براوردی دقیق از تغییرات سرعت و افت فشار در اثر تغییر شکل های محتمل می تواند به حصول طراحی دقیق تر و بهینه تر منجر شود.تحقیق پیش رو در پنج فصل مقدمه ، مروری بر مطالعات پیشین، معدلات حاکم و روش ها، مدلسازی و صحت سنجی   و بررسی نتایج و پیشنهادات تدوین گردیده   و تلاش می شود علاوه بر حفط پیوستگی مطالب تا حد امکان به زبان ساده به توضیح و تشریح مطالعه ی انجام شده پرداخته شود.

طی سالیان اخیر، استفاده‌ی گسترده از پلاستیک‌های مصنوعی، منجر به افزایش حجم زباله‌های تجزیه‌ناپذیر و ایجاد معضل آلودگی محیط‌زیست شده است. برای مقابله با این مشکل محققان در پی آن برآمده‌اند که به دنبال جایگزین مناسبی برای این مواد باشند. بیوپلیمرها موادی هستند که از منابع تجدید پذیر به دست می‌آیند و به‌طور کامل در محیط تجزیه می‌شوند و ازاین‌رو می‌توانند جایگزین امیدبخشی برای پلاستیک‌های سنتزی باشند. پلی‌هیدروکسی‌بوتیرات (PHB) معروف‌ترین عضو خانواده‌ی پلی‌هیدروکسی‌آلکانوات‌ها (PHA) است که در شرایط محدودیت مواد مغذی به‌عنوان منبع کربن و انرژی به‌صورت گرانول‌هایی در سیتوپلاسم برخی باکتری‌ها تولید می‌شود. در این پژوهش، باکتری مولد بیوپلیمر از خاک‌ های ریزوسفریک جنگل‌های بلوط نورآباد واقع در استان لرستان جداسازی شد. امکان استفاده از منابع کربن مختلفی چون گلوکز، گلیسیرول و عصاره‌ی پوسته‌ی برنج به‌صورت جداگانه و ترکیبی برای رشد میکروارگانیسم و تولید PHB مورد بررسی قرار گرفت و به‌منظور بهینه‌سازی تولید بیوپلیمر از روش طراحی آزمایشات CCD با پنج فاکتور (دما، مقدار کربن، نسبت C/N، PH و مقدار عصاره) در سه سطح استفاده شد. برای شناسایی و تایید بیوپلیمر PHB، آنالیز طیف‌سنجی مادون‌قرمز (FTIR)، کروماتوگراف گازی-طیف سنجی جرمی (GC-MS) و طیف‌سنجی رزونانس مغناطیسی هسته (NMR) انجام گرفت. در این مطالعه بیشینه بازده تولیدPHB در دمای 35 درجه‌ی سلسیوس، PH=5، مقدار g/l20 منبع کربن، C/N=2 و مقدار عصاره‌ی پوسته‌ی برنج ml150 در هر لیتر محیط کشت حاصل شد .مقادیر بیشینه‌ی وزن خشک سلولی (CDW)، مقدارPHB   و بازده تولید به ترتیب   mg/l3000، mg/l1870و 5/63 % به دست آمدند.  

با توجه به آلودگی های زیست محیطی که پلاستیک ها و پلیمرهای سنتزی ایجاد کرده اند، در دهه های اخیر تلاش های بسیاری برای تولید بیو پلیمرها انجام شده است. از بین بیوپلیمرها، پلی هیدروکسی آلکانوات ها به دلیل خواص ویژه ای هم چون زیست سازگاری و زیست تخریب پذیری گزینه های مناسب تری هستند که بسیاری از میکروارگانیسم ها از جمله باکتری ها قادر به تولید و تجمع آنها در سلول خود هستند. در این پژوهش باکتری های جداشده از نمونه خاک زیتون رودبار و بلوط دالاهو مورد بررسی قرار گرفته که ازبین آنها یک گونه باکتری توانایی بیشتری برای تجمع PHA را نشان داد.گلوکز و گلیسرول به عنوان منبع کربن اصلی استفاده شده و عصاره کاه گندم به عنوان منبع کربن کمکی به خوراک باکتری افزوده شد. با آنالیزهای FT-IR، HNMR وGC-MS تائید شد که ماده تولیدی کوپلیمر پلی هیدروکسی بوتیرات-هیدروکسی والرات با %19/92 از جز والرات است. طراحی آزمایشات   CCD با 5 فاکتور(میزان کزبن، نسبت کربن به نیتروژن، pH، دما و میزان عصاره کربن) در سه سطح به منظور دستیابی به شرایط بهینه تولید بیوپلیمر به کار گرفته شده است. نقطه بهینه درمیزان کربن g/l25،نسبت کربن به نیتروژن 10، 9=pH، دمای 34 درجه سیلسیوس و میزان عصاره ml/l300 به دست آمد که منجر به تولید mg/l2620 بیوپلیمر شده است. هم چنین تصاویر به دست آمده ازSEM   تولید نانوذرات بیوپلیمر با متوسط قطر nm80 و نیز تولید نانوکامپوزیت پلی هیدروکسی آلکانوات- سلولز را تائید کرد.

رنگ‌دانه‌ها از اجزای مهم در جلب مشتریان در محصولات غذایی، دارویی و آرایشی هستند و از این‌رو تقاضای جهانی برای تولید آنها رو به افزایش است. بررسی‌های کیفی روی رنگدانه‌های تولیدی به روش شیمیایی، نشان از اثرات مضر این ترکیبات رنگی روی مصرف کنندگان آنها داشته است. کاروتنوئیدها از جمله مهم‌ترین دسته رنگدانه‌های طبیعی هستند که در گیاهان و میکروارگانیسم‌ها تولید می‌شوند. از آنجایی که استخراج رنگدانه‌های کاروتنوئیدی از منابع گیاهی با صرف زمان طولانی، بازده کم و هزینه‌های تولید بالا مواجه است، استفاده از روش میکروبیولوژی ضمن برطرف نمودن این مشکلات، امکان استفاده از پسماندهای صنعتی را به‌عنوان سوبسترا‌ی میکروارگانیسم در تولید فراهم می‌آورد. در این پژوهش، از عصاره خیسانده ذرت به­عنوان تنها منبع کربن در کشت سلول‌هایرودوترولا ترولویدس استفاده شد. نتایج کشت اولیه در ارلن‌مایر نشان داد که سلول‌های مخمر به خوبی توانایی رشد بر روی عصاره خیسانده ذرت را دارا هستند. به‌طوری‌که مدل‌سازی سینیتیک رشد با استفاده از معادله هالدین نشان‌گر ماکزیمم سرعت ویژه رشد (?max)،h-1056/0، ثابت نیمه اشباع سوبسترا (KS)، %54/1 و ثابت بازدارندگی (KI)%58/58 برای این سوبسترا بود. استخراج رنگدانه تولید شده در سلول‌ها مشخص نمود که اگرچه سلول‌های مخمر توانایی رشد در غلظت وسیعی از عصاره ذرت را دارد اما هنگامی‌که غلظت اولیه عصاره ذرت تنها %5 بود، بیشترین بازده تولید رنگ به‌میزان mg gcell-18/160 پس از h 72حاصل شد. ادامه مطالعه تولید رنگدانه دریک بیوفرمانتور ستون حبابی به انجام رسید. در ابتدا به­منظور تعیین اثر جمعیت اولیه در مقادیر 7/71، 2/231، 3/388 وmg L-10/451 بر عملکرد سلول، از آزمایش‌های کشت ناپیوسته استفاده شد و نتایج نشان داد که پس ازh12 از عملیات ناپیوسته با توده زیستی اولیه mg L-10/451، %89 از سوبسترا به مصرف خواهد رسید و سلول‌ها وارد فاز سکون خواهند شد باتوجه به اینکه رنگدانه‌های کاروتنوئیدی به‌عنوان محصول ثانویه تولید می‌شوند، اثر پارمترهای عملیاتی با در نظر گرفتن سه پارامتر مدت زمان خوراک دهی، دما و pHاولیه با استفاده از طراحی آزمایش‌ها به‌روش مرکب مرکزی در بیوفرمانتور ستون حبابی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان دادکه سرعت ویژه تولید رنگدانه در سلول به میزان %3/65 تحت تاثیر زمان خوراک‌دهی، %8/20 تحت تاثیر دما و %9/13 تحت تاثیر pHاولیه محیط کشت بود. با بهینه‌یابی آماری شرایط عملیاتی بیوفرمانتور ستون حبابی، بالاترین سرعت ویژه تولید رنگدانه‌ی کاروتنوئیدی به میزانmg g-1h-1475/8 تحت شرایط زیر به‌دست آمد:مدت زمان خوراک‌دهی h30، دما ?C 14 و pHاولیه برابر با 6.واژگان کلیدی: رنگ‌دانه‌های کاروتنوئیدی، رودوترولا ترولویدس، عصاره خیسانده ذرت، بیوفرمانتور ستون حبابی، روش سطح پاسخ، بهینه‌سازی شرایط عملیاتی  

چکیدهبا توجه به افزایش ترافیک و نیاز به پاسخ گویی سریع به درخواست­ها دسته­بندی بسته­ها به یک تکنولوژی مهم و یک چالش در عملکرد مسیریاب­ها تبدیل شده است، بخصوص در زمان همگام سازی تصمیم گیری خود با سرعت تبادل داده­ها این موضوع بیشتر نمود پیدا می کند، یعنی سرعت جست و جوی فیلدها با سرعت لینک­های انتقال برابر باشد و تا زمانی که سرعت شبکه­ها ثابت نشود کار روی دسته­بندی بسته­ها اهمیت خود را حفظ می­کند. افزایش روزافزون داده­های انتقالی و پویا بودن آنها باعث شده راه حل­ها و معماری­های سخت­افزاری یا نرم­افزاری متعددی برای این موضوع ارائه شود. الگوریتم­های نرم­افزاری با وجود توسعه­پذیری بالایی که فراهم می­کنند اما از سرعت پائینی برخوردارند از طرف دیگر راه­حل­های سخت­افزاری سرعت خوبی دارند ولی هزینه بالا و قابلیت توسعه­پذیری کمی دارند. از این رو ارائه روشی برای ایجاد مصالحه بین سخت­افزار و نرم­افزار مورد توجه محققان قرار گرفته است. طبقه بندی بسته­ها یک جستجوی چند فیلدی با سرعت لینک ا انجام می­دهد.در این تحقیق ، به منظور رفع مشکلاتی که در بالا ذکر شد از دو فیلتر بلوم و خارج قسمت استفاده شد و به منظور انطباق روش جستجو با بسته های ارسالی در تعداد فیلدهای موجود در معماری نوین SDN، این تعداد به 15 فیلد سرایند افزایش یافت. در نهایت با استفاده از ابزارهای در دسترس از جمله   Intel Platform Power Estimation Tool (IPPET)   معیارهای مورد نظر برای بررسی قابلیت های روش ارائه شده استفاده گردید و از نتایج حاصل از دو فیلتر برتری فیلتر بلوم نسبت به فیلتر خارج قسمت دربرخی معیارها اثبات گردید به این صورت که در مورد زمان مصرفی، سرعت انجام الگوریتم، توان عملیاتی و انرژی مصرفی فیلتر بلوم عملکرد بهتری داشته ولی در موارد حافظه مصرفی و نرخ خطای مثبت فیلتر خارج قسمت عملکرد بهتری دارد.

بررسی عددی مشخصات جریان در امتداد سرریز جانبی، درکانال همگرا شونده

در این پژوهش کاربرد نانوالیاف پلی آکریلونیتریل/گرافن اکسید به روش الکتروریس مورد بررسی و آزمایش قرار گرفت. تاثیر بهبود خواص مکانیکی و نیز حذف فلزات سنگین از محلول های آبی با استفاده از نانوکامپوزیت پلی آکریلونیتریل/گرافن اکسید پرداخته شد. بدین منظور مجموعه دستگاه آزمایشی برای این بررسی طراحی و ساخته شد. در این پروژه، ابتدا نانوذرات گرافن اکسید به روش هامرز بهبود یافته، سنتز شده و با تانیک اسید برای بهبود خواص فیلر مذکور (گرافن اکسید) عامل دار شدند. استفاده از نانوصفحات گرافن اکسید منجر به افزایش خواص مکانیکی نانوالیاف پلی آکریلونیتریل ریسیده شده با روش الکترواسپینینگ و همچنین مستعد کردن سطوح نانوالیاف برای جذب فلزات سنگین از محلول های آبی گردید. پساز انجام مطالعات تجربی، یر اساس نتایج به دست آمده، بکار بردن نانوساختارهای مذکور در ماتریس پلیمری پلی آکریلونیتریل منجر به افزایش مقاومت مکانیکی به میزان 60% گردید. علاوه بر این، حذف کاتیون های سرب و کادمیم از محلول های آبی به ترتیب به میزان 97% و 94% منتج گردید.

رنگ های نساجی ازعمده ترین ترکیبات آلی هستند که با ورود به فاضلاب های صنعتی مشکلات زیست محیطی متعددی را به همراه خواهند داشت.لذا حذف این آلاینده ها ازاین پساب ها حائزاهمیت است. هدف ازاین پژوهش،حذف رنگ متیلن بلو بااستفاده ازراکتوربستر پرشده ازسلول های تثبیت یافته رالستونیاایوتروفا برپایه سنگ آذرین بود تاضمن بررسی سنتیک کومتابولیسمی حذف این رنگ،یک مدل برای پیش بینی روند دینامیکی حذف این ماده بازمان ارائه شود.برای این کار ابتدا عملیات تثبیت سلول رالستونیا ایوتروفا دربیوراکتور بااستفاده ازمحیط کشت حاوی گلوکز به عنوان منبع کربن به انجام رسید.سپس بااستفاده ازروش اسپکتروفتومتری میزان رشدسلول در هرمرحله ازنمونه گیری،مقدار باقیمانده گلوکز وهمچنین بازده حذف رنگ متیلن بلو به دست آمد. نتایج نشان داد که تخلخل وسطح ویژه ی بالای سنگ آذرین امکان اتصال موثری ازباکتری رالستونیا ایوتروفا دریک راکتور بسترپرشده ایجاد کرد وسلول های تثبیت یافته ازتوان حذف بالایی ازرنگ متیلن بلو درغلظت بالا برخوردار بودند بطوریکه درغلظت200 mg/L ازرنگ متیلن بلو به دلیل محدودیت های انتقال جرمی ودرنتیجه کاهش بازدارندگی،رنگزدایی با بازه65%مشاهده شد.جهت تعیین سنتیک حذف رنگ باتوجه به کاهش سرعت تجزیه زیستی درغلظت های بالا که نشانگر نقش بازدارندگی متیلن بلو برآنزیم های تجزیه کننده سلول بود،ازمدل هالدن استفاده شد وپارامترهای سینتیکی به ترتیب برابر با q´max=1.250 mg/gh و K/m = 139.0 mg L-1و K/I = 190.1 mg L-1به دست آمد.سپس بااستفاده ازپارامترهای سینتیکی به دست آمده مدلسازی دینامیکی حذف رنگ انجام شد.ونتایج حاکی ازآن بود که درغلظت های پایین بکارگیری سیستم تثبیت یافته جهت حذف رنگ نسبت به سیستم آزاد سلولی توجیه پذیر نیست،اما باافزایش غلظت متیلن بلو وبروز پدیده بازدارندگی،استفاده ازسیتم تثبیت یافته موجب کاهش موثر غلظت در روی ودرون بیوکاتالیست میشود ودرنتیجه کاهش غلظت به دلیل محدودیت های انتقال جرمی بیرونی وداخلی،میزان بازدارندگی متیلن بلو کاهش یافته وسیتم تثبیت یافته عملکرد بهتری درمقایسه با سیستم آزاد سلولی دارد.  

مصرف روزافزون مواد نفتی، احتمال آلودگی خاک در مراحل مختلف برداشت، فرآوری، نگهداری و انتقال را افزایش داده است. بسیاری از مواد هیدروکربنی همچون ترکیبات پلی­آروماتیک برای سلول­های زیستی سمی هستند و لذا با از بین بردن موجودات میکروسکوپی طبیعی خاک برای مدت طولانی بدون تغییر در خاک باقی می­مانند. روش­های تیمار درمحل زمان بر و پر هزینه هستند. از اینرو، استفاده از بیوراکتورهای دوغابی   برای تیمار خاک آلوده پیشنهاد شده است. اما مشکل اصلی در این نوع بیوراکتور، توان مصرفی بالا برای اختلاط مخلوط سه فازی خاک و آب و هوا است. در این تحقیق، به­منظور کاهش توان مصرفی، عملیات در دو مرحله مجزا مورد مطالعه قرار گرفت. ابتدا، فرایند فروشویی هیدروکربن­ها از نمونه خاک توسط محلول بیوسورفکتانت به انجام رسید و در ادامه تجزیه زیستی هیدروکربن­ها با استفاده از سیستم بیوراکتور بستر پرشده انجام شد. استفاده از عوامل فعال­ساز سطحی زیستی یا بیوسورفکتانت­ برای افزایش استخراج هیدروکربن­ها از خاک در مقایسه با روش­های فروشویی با حلال­های آلی و یا محلول قلیا به دلیل قابلیت ­تجزیه­  hy;پذیری و غیرسمی بودن دارای برتری است. در تحقیق حاضر، سوفورولیپید تولید شده توسط مخمر کاندیدا کاتنولا برای استخراج هیدروکربن­های موجود در یک نمونه خاک آلوده به مواد نفتی که از میادین نفت­شهر جمع­آوری شده بود، استفاده شد. اثر عوامل فرآیندی شامل غلظت بیوسورفکتانت، دما و دور همزن بر بازده فرآیند فروشویی، با استفاده از روش مرکب مرکزی و با طراحی مرکب مرکزی چرخشی (618/1= ?) مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل و مدل سازی داده­ها با استفاده از روش سطح پاسخ به انجام رسید. نتایج نشان داد که میزان بازده فروشویی به میزان %55 تحت­تاثیر دور همزن، % 7/35 تحت­تاثیر دما و % 3/9 متاثر از غلظت بیوسورفکتانت بود. با بهینه­یابی شرایط عملیاتی، بیشینه حذف مواد نفتی با بازده %2/95 در شرایط زیر حاصل گردید: غلظت بیوسورفکتانت mg L-1 220، دمای   ?C 55 و دور همزن rpm 400. سپس حذف زیستی هیدروکربن های نفت خام به عنوان تنها منبع کربن توسط سلول­های کاندیدا کاتنولاتثبیت یافته بر بستر لوفا و با استفاده از عملیات ناپیوسته با جریان برگشتی مورد مطالعه قرار گرفت. با استفاده از روش مرکب مرکزی، اثر متغیرهای میزان هوادهی و میزان اولیه COD بر بازده حذف زیستی مورد مطالعه قرار گرفت. آنالیز واریانس نشان داد که بازده حذف زیستی %08/62 تحت­تاثیر مقدار COD اولیه و % 91/37 تحت­تاثیر هوادهی بود. بیشینه حذف زیستی در میزان هوادهی vvm 8/0 و COD اولیه mg L-1 1، به میزان %60/ 95 به­دست آمد.       

هدف از این تحقیق استفاده از روش رویه پاسخ برای بهینه سازی تولید بیولوژیکی صمغ زانتان با استفاده از پسماند های کشاورزی است. در این تحقیق از باکتری زانتاموناس کمپستریس PTCC 1473 جهت تولید صمغ زانتان استفاده شد. جهت رشد توده سلولی از محیط کشت [1]YMA و   YMB[2] استفاده شد. همچنین در این تحقیق غلظت های مختلف از شیره خرما به عنوان منبع کربن، کنجاله ی سویا به عنوان منبع نیتروژن و پتاسیم دی هیدروژن فسفات به عنوان منبع فسفر جهت تولید بهینه ی صمغ زانتان مورد تحقیق و بررسی قرار گرفت. شیره ی خرما در غلظت های 40 ، 50 و 60 گرم بر لیتر بررسی شد. به طوری که بهترین غلظت منبع کربن 40 gr/lit به دست آمد. که مقدار ماکسیمم صمغ زانتان تولیدی در این روش 6.76 gr/lit به دست آمد. در غلظت های بالاتر از منبع کربن (50 و 60 گرم بر لیتر) به دلیل اثر بازدارندگی ناشی از سوبسترا میزان تولید صمغ زانتان کاهش پیدا می کند. همچنین غلظت بهینه ی منبع نیتروژن و فسفر در این آزمایش به ترتیب مقدار 20 gr/lit و 15 gr/lit برای کنجاله ی سویا و پتاسیم دی هیدروژن فسفات به دست آمد. که با کاهش یا افزایش غلظت منبع نیتروژن و فسفات میزان تولید کاهش پیدا می کند.

چکیده:استفاده از بیوپلیمرها برای دست‌یابی به ماده‌ی زیست‌سازگار با خواص متناسب مورد توجه محققان زیادی بوده است. پلی‌ساکاریدها یکی از مهم‌ترین خانواده پلیمرهای طبیعی هستند، صمغ زانتان یک اگزوپلی‌ساکارید میکروبی است که توسط باکتری زانتاناموس‌کمپستریس تولید می‌شود. این هتروپلی‌ساکارید با واحدهای پی‌در‌پی پنتاساکارید، متشکل از ترکیب دو مولکولی گلوکز، مانوز و یک واحد از اسیدگلوکورونیک است. صمغ زانتان به دلیل حلالیت در آب سرد و گرم و تولید ویسکوزیته بالا حتی در غلظت‌های پایین، سازگاری با اسیدها، بازها و نمک‌ها، پایداری در برابر درجه حرارت محیط و دارا بودن رفتار رئولوژیکی شبه پلاستیک کاربردهای صنعتی گوناگونی دارد. در این پژوهش دو عامل مورد بررسی قرار گرفته است؛ خالص‌سازی بیوپلیمر زانتان با استفاده از سه حلال: استون، اتانول، ایزوپروپانول، انجام شد و میزان خالص‌سازی بیوپلیمر به ترتیب استون، اتانول و ایزوپروپانول   بیشترین تاثیر را در خالص‌سازی بیوپلیمر داشته‌اند. در بررسی دیگر اثرات غلظت بیوپلیمر، نوع حلال و نانوذره برای تعیین رسوب با استفاده از یک طرح آزمایشی انجام گرفت که نتایج نشان می‌دهد که به ترتیب نانوذره، حلال و غلظت زانتان بیشترین تاثیر را در سرعت رسوب دارا می‌باشد.     واژگان کلیدی: بیوپلیمر زانتان، خالص‌سازی، نانوذربوهمیت، ترسیب، حلال‌های آلی

هدف اصلی این مطالعه کاهش پرت هگزان در صنعت روغنکشی از دانه روغنی سویا می باشد.بدین منظور سیستم مینرال اویل که به هدف بازگردانی بخارات متصاعد شده هگزان در محیط   و چگالش آن جهت استفاده مجدد در سیستم می باشد مورد بازبینی و شبیه سازی قرار گرفت.تست های آزمایشگاهی جهت تشخیص میزان حلال در روغن معدنی ،از نوع کروماتوگرافی گازی بوده و نتایج در نرم افزار طراحی آزمایشات چهار فاکتوری -3سطحی بر پایه RSM   پیاده و مورد تحلیل قرار گرفتند.در این کار چهار پارامتر موثر بر کاهش اتلاف هگزان شامل تناژ دانه ورودی ، دمای آب ورودی سرد،دمای ستون گرم و دبی سیالات تحت آزمایش مد نظر قرار داده شد.در نهایت بعد از شبیه سازی نتایج   بدست آمده مشخص گردید که افزایش تناژدانه و بالا نگه داشتن آن ، پایین نگه داشتن دمای آب ورودی به کندانسور سیستم ،بالا نگهداشتن دمای ستون دفع از طریق بخار زنده در یک رنج مشخص و افزایش دبی سیال جاذب در محدوده مناسب با شرایط عملیاتی برج همگی عوامل مثبت در بازیابی بهتر حلال   از روغن معدنی هستند.

  بیودیزل از انرژی های پاک و تجدید پذیر بوده که استفاده از آن به عنوان یک جایگزین مناسب برای سوخت دیزل در سراسر جهان در حال گسترش است. در این پژوهش دانه گلرنگ به عنوان یک ماده اولیه مناسب و ارزان جهت تولید مستقیم بیودیزل با استفاده از ادغام فرآیندهای استخراج و تبادل استری در حضور آهک به عنوان کاتالیست طبیعی انتخاب شد. برای این منظور ابتدا در یک مرحله در شرایط فرآیندی مشابه میزان استخراج حداکثری روغن از دانه گلرنگ در دماها و زمان های مختلف بررسی شد. سپس در مرحله بعد با توجه به انتخاب حلال مناسب، زمان و دمای بهینه، تولید بیودیزل با کاتالیست آهک انجام گرفت. به منظور انتخاب حلال مناسب، ابتدا استخراج توسط حلالهای متانول، هگزان و استون ارزیابی شد و نتایج نشان داد که مخلوط حلال های متانول - هگزان (با نسبت حجمی 2:1) دارای بیشترین بازده استخراج روغن بود. سپس، برای بررسی تبادل استری همزمان از کاتالیست آهک به عنوان کاتالیست طبیعی و مقرون به صرفه تبادل استری استفاده شد. در طول آزمایش ها مقدار حجمی ml 300 حلال و g 60 دانه آسیاب شده گلرنگ با رطوبت 6/1 % انتخاب و نیز زمان فرآیند 8 ساعت و دمای ثابت   C ° 65 و دور همزنrpm   750 در نظر گرفته شد. شرایط بهینه بدست آمده برای انجام فرآیند با آهک کلسینه شده (C °900)، نسبت حجمی متانول به هگزان 2:1، غلظت کاتالیست 5 % درصد وزنی در دمای   C ° 65 و مدت زمان 8 ساعت می باشد. مقدار بازده بیودیزل بدست آمده در این شرایط   9/89 % بود.