چاقی و اضافه وزن به عنوان مشکلات جدی و جهانی در حوز? سلامتی به شمار می­آیند که با میزان بالای شرم، بیزاری از خود، اضطراب پیرامون ظاهر بدنی، افسردگی و حتی کاهش روابط بین فردی همراه است. پژوهش حاضر با دو هدف عمده انجام شد: شیوع شناسی الگوهای خوردن در دانشجویانِ دختر واثربخشی درمان متمرکز بر شفقت ویژه­ی اختلالات خوردن بر میزان شرم از تصویر بدن، بیزاری از خود و شفقت به بدن دانشجویانِ دختر دارای اضافه وزن بود. مطالع? اول، یک طرح مقطعی و توصیفی بود. به منظور بررسی این بخش 431 نفر از دانشجویان دخترِ دانشگاه رازی و علوم پزشکی به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و ابزارهای اختلال خوردن، سه عاملی اختلال خوردن و شرم از تصویر بدن را تکمیل کردند. داده­های با استفاده از نرم­افزار   -24 به صورت توصیفی و آزمون خی­دو مورد تحلیل قرار گرفت. مطالعه دوم، یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده بود. افراد واجد شرایط ورود به مطالعه به شکل تصادفی و برابر در 2 گروه درمان متمرکز بر شفقت (CFT-E)، گروه کنترل گمارش شدند (هر گروه 12 نفر) و 11 جلسه درمان اجرا شد و تحلیل داده­ها با استفاده روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر و از طریق نرم افزار   -24 انجام شد .نتایج مطالع? اول حاکی از این بود که 69/29 درصد دانشجویان رفتارهای پرخوری ، 7/2 درصد استفاده از ملین­ها، 8/1 درصد استفراغ و 44/10 درصد ورزش بیش از حد را « بطور مدام» گزارش کردند و رفتار پرخوری بالاترین میزان را در بین دانشجویان دختر داشته است.یافته­های مطالع? دوم نشان داد که درمان متمرکز بر شفقت شرم از تصویر بدن، بیزاری از خود، ترس از شفقت، باورهای منفی نسبت به شفقت، خودسرزنش­گری، خوردن غیرقابل کنترل و خوردن هیجانی را در دختران دارای اضافه وزن به نسبت گروه کنترل بطور معناداری کاهش و شفقت نسبت به بدن را افزایش داد. نتایج نشان داد که درمان متمرکز بر شفقت می­تواند در کاهش نشانه­های آسیب­شناسی در تدام رفتارهای مختل خوردن و تنظیم هیجان کارآمد به افراد دارای اضافه وزن کمک کند و شفقت نسبت به بدن را افزایش دهد. کلید واژه­ها: شرم از تصویر بدن، بیزاری از خود، شفقت به بدن، خوردن غیرقابل کنترل، خوردن هیجانی، درمان متمرکز بر شفقت ویژه اختلال­های خوردن، دانشجویان