چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای همسری ذهن‌آگاهانه در رابطه بین تعارض بین والدینی خاموش و مشکلات رفتاری کودکان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل مادران دارای فرزند ? تا ?? ساله شهر کرمانشاه بود که از میان آنان نمونه‌ای به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تعارض بین والدینی خاموش (SICS)، مقیاس همسری ذهن‌آگاهانه (MPM) و سیاهه رفتاری کودک (CBCL) را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد بین تعارض بین والدینی خاموش و مشکلات رفتاری کودکان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین بین تعارض بین والدینی خاموش و همسری ذهن‌آگاهانه رابطه منفی و معنادار و بین همسری ذهن‌آگاهانه و مشکلات رفتاری کودکان نیز رابطه منفی و معنادار مشاهده شد. نتایج مدل‌یابی معادلات ساختاری نقش واسطه‌ای همسری ذهن‌آگاهانه را در رابطه بین تعارض بین والدینی خاموش و مشکلات رفتاری کودکان تایید کرد. متغیرهای جمعیت‌شناختی سن کودک، تعداد فرزندان و سطح تحصیلات مادر نقش تعدیل‌گر معناداری نداشتند. بر اساس نتایج، همسری ذهن‌آگاهانه می‌تواند به‌عنوان مکانیسمی محافظتی، اثرات منفی تعارض خاموش والدین بر مشکلات رفتاری کودکان را کاهش دهد. این یافته‌ها در چارچوب نظریه‌های سیستم‌های خانوادگی، امنیت هیجانی، سرریز هیجانی و دلبستگی قابل تبیین است و بر اهمیت تقویت مهارت‌های ذهن‌آگاهی زوجی در مداخلات خانواده‌محور تاکید می‌کند. کلیدواژه‌ها: همسری ذهن‌آگاهانه، تعارض بین والدینی خاموش، مشکلات رفتاری کودکان، مدل‌یابی معادلات ساختاری